يكي از مطالبي كه مباحث پراكنده و زيادي بويژه توسط مخالفان مكتب شيعه مطرح شده است ، بحث مؤسس تشيع مي باشد.بعنوان مثال شخصيت مجهول عبدالله بن صبا يكي از افرادي است كه بطور گسترده توسط دشمنان معاند اهلبيت (ع) بويژه وهابيت بعنوان مؤسس شيعه معرفي مي گردد. كه محقق فقيد علامه سيد مرتضي عسگري در 3 جلد كتاب با عنوان « عبدالله بن صبا» ثابت مي كند كه چنين شخصي وجود خارجي نداشته است.
اكنون با استفاده از يكي از منابع اهل سنت ، مؤسس مكتب تشيع را معرفي مي نمائيم:
“جلال الدین سیوطى شافعی“ صاحب تفسیر “الدر المنثور فى التفسیر الماثور” از مفسران اهل سنت و متولد شهر “سیوط” مصر است.
این عالم شافعی مذهب ذیل تفسیر آیه مبارکه اِنَّ الَّذینَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اوُلئِکَ هُمْ خَیرُ الْبریهِ حدیث ذیل را آورده:
جابر بن عبد الله انصاری از رسول خدا (ص (نقل می کند:
روزی در حضور پیامبر(ص) نشسته بودیم. ناگاه پیامبر از دور علی (ع (را دید که به سویش می آید، فرمود:
وَ الَّذی نَفْسی بِیدِهِ اِنَّ هذا وَ شیعَتَهُ هُمُ الفائِزُونَ یوْمَ الْقِیامَهِ.
سوگند به خداوندی که جان من در دست اوست، این علی و پیروان او براستی که روز قیامت از رستگارانند.
وقتی پیامبر(ص) این جمله را فرمود آنگاه آیه “خیر البرّیه” بر ایشان نازل شد.
از آن پس، هر گاه اصحاب پیامبر(ص)، علی (ع) را می دیدند که می آید، به یکدیگر می گفتند: این بهترین مردم است که می آید.
