اتفاق خوشايند ايجاد گروه سينماي «هنر و تجربه» اين نکته را اثبات کرد که فيلم هاي هنري و مخاطب خاص حتي با توجه به اکران محدود، در اختيار نداشتن سالن هاي کافي ، نداشتن تيزرتلويزيوني و بنرهاي تبليغاتي باز هم تماشاگر حرفه اي و خاص خود را دارند . بدين معنا که ديده مي شوند و به سرنوشت فيلم هايي دچار نمي شوند که سال هاست در قفسه هاي سينما بايگاني شده وخاک مي خورند. سينماي«هنر و تجربه» به سبب نداشتن شناخت کافي مسئولان و نبود برنامه ريزي هاي منسجم هنوزبه عنوان سينمايي جريان ساز پذيرفته نشده است.
بر خلاف جرياني که بر سينماي ايران حاکم است، در بيشتر کشورهاي جهان دولت در عرصه ساخت و توليد فيلم هاي هنري و مخاطب خاص سرمايه گذاري هاي ويژه و خاص مي کند. اما متاسفانه در کشور ما به سبب بيگانگي دولتمردان باسينما چنين اتفاق هايي کمتر رخ مي دهد. بايددر پي ترفندهايي فرهنگي بود تا سينماي هنر و تجربه بتواند با مخاطبان عام در درصدهاي بالاتري، ارتباط برقرار کند. نبايد از خاطر برد که حتي آثار هنري و مخاطب خاص کارگردانان بزرگي چون بهرام بيضايي(گفت و گو با باد)،داريوش مهرجويي(ميکس)،ناصرتقوايي(کشتي يوناني)، مسعود کيميايي(سرب)، رخشان بني اعتماد(قصه ها)، رضا مير کريمي(امروز)، ابراهيم حاتمي کيا(روبان قرمز) و... با وجود مخاطب خاص، تاثيرات فرهنگي بسياري بر تماشاگر دارند. زيرا او را با نوعي از سينما آشنا مي کند تا جداي از وجه سرگرمي بيشتردر موردمضمون و محتواي آن درنگ کنند .بي ترديد با استمرار روند کنوني ،فيلم هاي «هنر و تجربه » فروش خوبي را تجربه مي کنند وفرهنگ تماشاگر را ارتقا مي دهند امروز با توجه به جمعيت ٧٠ ميليوني و درصد بالاي جمعيت جوان ، در صورت برنامه ريزي مدون و منسجم، اين گونه سينمايي مي تواند تماشاگران بيشتري داشته باشدوهمزمان با فيلم هاي تجاري و بدون حضور ستاره ها و چهره ها گيشه خوبي را تجربه کند.
اتفاقي که براي فيلم هايي چون« در دنياي تو ساعت چند است؟»،« گربه و ماهي»،« گس »و «فردا» افتاد و با وجود اکران فيلم هاي مخاطب پسندي چون «گينس»،« نهنگ عنبر» و «عصر يخبندان » تماشاگران خاص و حرفه اي خود را به سالن ها کشاند.البته انتظاري هم نيست که فيلم هاي «هنر و تجربه» شگفتي ساز شده و رکورد بشکنند چرا که در ساخت، اکران صحيح و تبليغات مناسب دلسوز ندارند .مديران و سياستگذاران سينمايي اين گونه سينمايي را دست کم گرفته اند در حالي که دولت مي تواند براي اکران گسترده اين فيلم ها شرايط مساعد را فراهم و با حمايت هاي مادي و معنوي از سينماي «هنر و تجربه» فرهنگ سازي کند. بازنگري در سياست هاي توليد و سرمايه گذاري سينماي «هنر و تجربه»ضرورتي است که پيامد هاي اجتماعي و فرهنگي خوشايند فراواني در پي خواهد داشت.
