كتاب پروردگار میان شماست ، كه بیان كننده حلال و حرام ، واجب و مستحب ، ناسخ و منسوخ ، مباح و ممنوع ، خاصّ و عام ، پندها و مثلها ، مطلق و مقیّد ، محكم و متشابه مى باشد.
عبارات مجمل خود را تفسیر ، و نكات پیچیده خود را روشن مى كند، از واجباتى كه پیمان شناسایى آن را گرفت و مستحبّاتى كه آگاهى از آنها لازم نیست.
قسمتى از احكام دینى در قرآن واجب شمرده شد كه ناسخ آن در سنّت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم آمده (1)
و بعضى از آن ، در سنّت پیامبر صلّى اللّه علیه و آله و سلّم واجب شده كه در كتاب خدا ترك آن مجاز بوده است، بعضى از واجبات، وقت محدودى داشته كه در آینده از بین رفته است.(2)
محرّمات الهى از هم جدا مى باشند ، برخى از آنها، گناهان بزرگ است كه وعده آتش دارد و بعضى كوچك كه وعده بخشش داده است و برخى از اعمال كه اندكش مقبول و در انجام بیشتر آن آزادند.
پی نوشتها:
1- مانند آیه ۱۵ سوره نساء: «وَ اللَّاتِی یَأْتِینَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ» (زنان بد كاره را در خانه ها زندانى كنید تا بمیرند) این حكم برداشته شده ، و طلاق و رجم جاى آن را گرفته است.
2- مانند دستور نماز خواندن به طرف بیت المقدّس كه موقّتى بود و با آیه ۱۴۴ بقره حكم آن بر داشته شده و نماز به سوى كعبه واجب گردید فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ.
نهج البلاغة ، ترجمه محمد دشتى ، ص41
