گفت : آنچه خدا به سليمان داد بديگر كس نداد.
سليمان (ع ) بشنيد، در جواب او گفت : آنچه خدا از سليمان پرسد از ديگر كس نپرسد.(1)
نتيجه :
لا يكلف الله نفسا الاعلى ما آتيها خداوند متعال هر كسى را باندازه قدرت و استطاعت و عقل و شعور و فهم و تمكن و وسعت وى تكليف و حكم فرمايد.
هر كه بامش بيش برفش بيشتر، وظيفه شخص ثروتمند است كه بفقراء رسيدگى كرده و نيازمندانرا حاجت برآورد، و شخصيكه خود فقير است چنين وظيفه را ندارد.
و مرد دانشمند و عالم را وظائفى هست كه براى اشخاص جاهل نيست . و آدم تندرست و سالم را تكاليفى باشد كه براى مردم عليل و مريض نباشد. و شخص مقتدر و توانا را فرايضى متوجه است كه بديگران متوجه نيست .
اينست كه وارد شده است كل مسئول عن رعيته هر كسى نسبت بزيردستان و رعيت و عائله خود مسئول بوده ، و رسيدگى بامور و زندگى آنان بعهده او خواهد بود.
تربيت صحيح و تعليم و تنظيم امور فرزندان و عائله بعهده پدر است و پدر وظيفه عقلى و شرعى دارد كه عائله خود را طبق مقررات دينى و آئين مقدس اسلامى تربيت كند، و آنچه در اينقسمت قصور و كوتاهى و با تقصيرى بعمل آيد: پدر مسئول و مقصر و محكوم است .
و دائره اين تكليف و مسئوليت نسبت بامير و حاكم وسيعتر ميشود تا برسد بشخص سلطان كه مسئوليت بسيار مهم و بزرگيرا دارد، و اگر در سرتاسر مملكت حقى ضايع شود و فردى مظلوم واقع گردد: مسئول آن سلطان خواهد بود. اينستكه از سلطان بازپرس ميشود از اموريكه ديگران نسبت بآن امور كوچكترين مسئوليت و تكليفى ندارند.
راحة الصدور ص 70
