اُنس با قرآن نعمت بزرگى است و هر كس از اين نعمت برخوردار باشد، بسيارى نعمت‌ها نصيبش مى‌شود كه ديگران از آن‌ها محرومند؛ مقصودم نعمت‌هاى معنوى است. اُنس با قرآن، درى به روى ما مى‌گشايد كه ما را با معارف عظيم الهى مواجه و از آنها سيراب مى‌كند... بايد هر روز قرآن بخوانيد و سعى كنيد با آن مأنوس شويد و آن را بياموزيد و دريابيد. مهم، قطع رابطه نكردن با قرآن است؛ حال نيم‌صفحه و يك ورق بخوانيد يا يك حزب و يك جزء. رابطه نبايد قطع شود. به‌هرحال، همه، هرچه وقت، همّت و حوصله دارند، بايد قرآن بخوانند. بعضى فقط در ماه رمضان قرآن مى‌خوانند؛ اين خطاست. هر روز بايد قرآن بخوانيد. بعد از نماز صبح يا آخر شب كه مى‌خواهيد بخوابيد و يا وسط روز، خواندن مقدارى از قرآن لازم است. البته خواندن قرآن به تنهايى كافى نيست؛ بايد معناى آن را هم بفهميد. هر كس كه مى‌تواند بفهمد، چه بهتر، اما كسى كه نمى‌فهمد، بايد از ترجمه‌هاى قرآن استفاده كند و هر آيه‌اى را كه مى‌خواند به ترجمه‌ى آن نيز بنگرد. اخيراً هم به لطف خدا ترجمه‌هاى متعدّدى درآمده است كه از ترجمه‌هاى قبلى بهتر است. در دوره‌ى انقلاب، ظاهراً چهار پنج شش و يا شايد بيشتر ترجمه‌ى جديد چاپ شده است كه نسبتاً خوبند. پرداختن به معناى قرآن در كنار الفاظ آن، اُنس با قرآن را بيشتر مى‌كند. به ويژه كسى كه قرآن را حفظ باشد، اين كار براى او بسيار آسان‌تر است. وقتى از اين طريق معناى قرآن را فهميديد، مى‌توانيد تدبّر كنيد و روى كلمات قرآن بينديشيد و با همين فكر، يك دنيا معرفت نصيبتان مى‌شود. اگر در همين زندگىِ دنيا با قرآن مأنوس و محشور باشيد، در قيامت هم با قرآن محشور خواهيد شد. ببينيد اين معامله چه عظمتى دارد.

حضرت آیت الله العظمی خامنه ای