0

دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

 
nazaninfatemeh
nazaninfatemeh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1389 
تعداد پست ها : 81124
محل سکونت : تهران

دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

ماه رمضان بستری گرم برای خودسازی ، توبه و راز ونیاز با خالق خویش است . ماه مبارک رمضان ماه شستشوی باطنی و تزکیه عملی و پالایش وجود است .

جهت بهره مندی همراهان ارجمند از لحظه های سراسر نور و معرفت ماه مبارک رمضان، دعاهای هر روز این ماه پرفضیلت در این تاپیک قرا داده می شود. ضمن استفاده از دعاهای مذکور برداشت های شخصی و نظرات خود را با توجه به دعای آن روز  به صورت یک جمله یا یک یک موضوع یا یک تصویری که در ارتباط با دعای آن روز باشد  ارسال فرمایید.

از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست

دوشنبه 15 تیر 1394  1:52 PM
تشکرات از این پست
khodaeem1 nargesza shirdel2
nazaninfatemeh
nazaninfatemeh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1389 
تعداد پست ها : 81124
محل سکونت : تهران

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

اللَّهُمَّ وَفِّرْ فِیهِ حَظِّی مِنْ بَرَکَاتِهِ

« وفّر » به معنی « زیاد کن » خدایا روزی من کن تا از برکات ماه مبارک رمضان حظ و بهره فراوان ببرم، و برکات ماه رمضان همان قرآن خواندن و دعای ابو حمزه خواندن است و گریه کردن بر سختی مرگ و آنچه پس از مرگ در پیش رو داریم.

 

نمونه‌ای از حظ و بهره‌ای که از برکات این روز می‌تواند باشد :

توبه نمودن و پذیرفته شدن آن

یکی از برکاتی که در این روز می‌توان از آن بهره‌مند شد، توبه به درگاه خداوند است آن هم توبه نصوح که دیگر بازگشت به گناه وجود نداشته باشد. چرا که خداوند توبه کنندگان را دوست دارد : ”إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ ”‌(بقره ،222) یعنی ”خداوند توبه کنندگان و پاکان را دوست دارد”‌ و توبه آنان را در صورت اصرار نورزیدن بر گناه می‌آمرزد...

 یتیم نوازی

امیر مؤمنان حضرت علی علیه‌السلام یکی از اسوه‌های بزرگ در یتیم نوازی و رسیدگی به امور آنان بود چنانچه در حدیثی فرمودند: ”من افضل البر برالایتام" ؛ ”از برترین نیکی‌ها، نیکی به یتیمان است”‌...

خواندن قرآن کفاره گناهان و پوششی از آتش (دوزخ) و ایمنی از عذاب است

 

خیرات و حسنات

خداوند عزوجل در قرآن خطاب به بندگان خویش می‌فرماید: ”فاستقبوا الخیرات”‌ ؛ ”پس در کارهای خیر (از یکدیگر) سبقت بگیرید”‌ چرا که انسان در لحظه‌ای از عمر خود ممکن است تصمیم کار خیری را بگیرد و در لحظه‌ای دیگر از آن منصرف گردد و یا اینکه عمر او کفاف ندهد تا آن کار خیر را انجام دهد لذا خداوند انسان‌ها را به سبقت گرفتن در کار خیر امر می‌فرماید و ما نیز این را باید در نظر داشته باشیم که ممکن است که ماه رمضان سال آتی از عمر ما نباشد که بتوانیم کار خیری را انجام دهیم، پس امروز که از عمر ماست و هم اکنون در این ماه قرار داریم بهتر است که از این فرصت‌ها استفاده نماییم...

فراموش نکنیم بهره دو نوع است، یکی بهره حرام مثل ربا و ... و یکی هم بهره معنوی مثل ماه رمضان که محل دعا و بهره‌های معنوی می‌باشد

 

قرائت قرآن

قرائت قرآن یکی از مهم‌ترین اعمال در این روزهای با ارزش و مخصوصاً لیالی قدر می‌باشد چرا که خداوند متعال در قرآن می‌فرماید: ”شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِیَ أُنزِلَ فِیهِ الْقُرْآنُ”‌(بقره ،185) یعنی ”ماه رمضانی که قرآن در آن ماه نازل گردید”‌ و این آیه نشان دهنده این است که این ماه، ماه برپایی قرآن چه از نظر تلاوت و چه از نظر عمل می‌باشد چنانچه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: ”علیک بقرائه القرآن فان قرائته کفاره للذنوب و ستر فی النار و امان من العذاب" ؛ ”بر تو باد قرائت قرآن زیرا که خواندن قرآن کفاره گناهان و پوششی از آتش (دوزخ) و ایمنی از عذاب است”‌

 

با رباخواران مبارزه کنید !

«حظ» به معنی بهره می‌باشد، بعضی‌ها در معاملات و قرض دادن‌هایشان بهره حرام می‌گیرند و اهل ربا هستند . 

فراموش نکنیم بهره دو نوع است، یکی بهره حرام مثل ربا و ... و یکی هم بهره معنوی مثل ماه رمضان که محل دعا و بهره‌های معنوی می‌باشد.

اگر با خبر بودی که همسایه‌ات ندارد و کمک نمی‌کردی که کافر بودی ! صرف دعا خواندن انسان را بهشتی نمی‌کند باید زیر بال و پر فقرا را گرفت؛ آن هم نه هر فقیری، بلکه فقیر آبرومند که فقیر هست و اظهار فقر نمی‌کند

 

وَ سَهِّلْ سَبِیلِی إِلَی خَیْرَاتِهِ

خدایا راه خیرات را برای من آسان کن، یکی از خیرات افطاری دادن هست، اگر تمکن مالی دارید افطاری بدهید، که ثواب زیادی هم دارد .

لذا از خدا بخواهید که راه خیرات را برای ما آسان بکند؛ باید از حال همسایه خود با خبر باشید؛ بعضی‌ها سحری ندارند بخورند با نان خالی روزه می‌گیرند؛ و شما مسئول هستید حتی اگر بی خبر باشید! باید تحقیق کنید و از حال همسایه فقیرتان اطلاع داشته باشید.

 

مواخذه اصحاب توسط امام معصوم (ع)

در روایت است که شخصی مورد مواخذه امام معصوم (ع) قرار گرفت که چرا تو از حال همسایه فقیرت بی خبری؟

آن شخص گفت: نمی‌دانستم

حضرت فرمودند: مواخذه‌ات می‌کنم که چرا نمی‌دانستی؛ اگر با خبر بودی که همسایه‌ات ندارد و کمک نمی‌کردی که کافر بودی !

صرف دعا خواندن انسان را بهشتی نمی‌کند باید زیر بال و پر فقرا را گرفت؛ آن هم نه هر فقیری، بلکه فقیر آبرومند که فقیر هست و اظهار فقر نمی‌کند.

در جامع السعادت آمده است که شخصی مورد غیبت قرار گرفت و آن شخص برای غیبت کننده هدیه فرستاد و تشکر کرد. باید هر روز بگوییم که خدایا کاری کن که حسناتم مورد قبول تو واقع بشود

 

کاری نکنیم حسنات اعمال از بین برود

وَ لاَ تَحْرِمْنِی قَبُولَ حَسَنَاتِهِ

خدایا مرا از قبول حسنات محروم نکن، خدایا اگر کار خوبی می‌کنم اهل نماز شب و دعای ابوحمزه و ... هستم حسنات آن اعمالم را به من برسان  و محرومم نکن؛ یعنی کاری نکنم که آن حسناتم از بین برود، مثلاً اگر یک غیبت کنم تمام اعمال چهل روزه من از بین می‌رود (مستدرک الوسائل ج : 7 ص : 322 ) در حدیث آمده است که اگر کسی غیبت کند عبادات چهل روزه او در نامه کسی که مورد غیبت قرار گرفته است نوشته می‌شود (ارشاد القلوب-ترجمه رضایی ج 1  278  ) .

لذا اگر کسی غیبت شما را کرد باید برای او چشم روشنی هم ببرید چون تا چهل روز هر کار خیری که بکند در نامه اعمال شما ثبت می‌شود؛ در جامع السعادت آمده است که شخصی مورد غیبت قرار گرفت و آن شخص برای غیبت کننده هدیه فرستاد و تشکر کرد. باید هر روز بگوییم که خدایا کاری کن که حسناتم مورد قبول تو واقع بشود.

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: ”‌من هم بشی من الخیر فلیعجله فان کل شی فیه تاخیر للشیطان فیه نظره”‌‌ ؛ ”‌هر کس قصد انجام کار خیری را دارد پس باید در آن بشتابد زیرا هر کار خیری که پس افتد به راستی شیطان را در آن نظری است”‌‌

 

یَا هَادِیاً إِلَی الْحَقِّ الْمُبِین

ای خدایی که راهنمایی می‌کنی به سوی حق؛ الان چقدر باید از خدا شکر گذار باشیم که ما را به دین حق هدایت نموده است و همه، شیعیان امیر المومنین علی بن ابیطالب( علیه‌السلام ) هستید. «و الَی الحقِ المُبین » در حقیقت ولایت اهل بیت (ع) هست که خداوند ما را به سوی ولایت اهل بیت هدایت نموده است.  

”‌چون قصد انجام خیری نمودی پس آن را به تأخیر مینداز زیرا همانا که خداوند بلندمرتبه چه بسیار باشد که از بنده‌ای در حال انجام خیری مطلع می‌شود و [به خاطر انجام همان کار خیر] می‌گوید به بزرگی شکوهم سوگند که تو را پس از انجام این کار خیر هرگز عذاب ننمایم”‌‌

در این روز از خداوند می‌خواهیم که خداوند ما را یاری کند تا بتوانیم کار نیکی که با آن مواجه می‌شویم جامه عمل بپوشانیم چرا که اگر خداوند انسان را یاری ننماید هرگز نمی‌تواند به کار خیری دست بزند زیرا شیطان در کمین انسان نشسته است تا او را از کارهای خیر و خداپسندانه باز دارد چنانچه امام صادق علیه‌السلام فرمودند: ”من هم بشی من الخیر فلیعجله فان کل شی فیه تاخیر للشیطان فیه نظره”‌ ؛ ”هر کس قصد انجام کار خیری را دارد پس باید در آن بشتابد زیرا هر کار خیری که پس افتد به راستی شیطان را در آن نظری است”‌

گناه حجابی است که بنده بین خود و خدای خویش ایجاد می‌کند و آن حجاب این‌گونه است که انسان با انجام هر گناه لکه سیاهی بر دلش می‌نشیند و با مرور زمان و انجام گناهان بیشتر آن لکه سیاه افزون می‌گردد تا اینکه انسان با آن دل سیاه خود نمی‌تواند با خدای خویش ارتباط برقرار کند و کسی که از خدای خویش دور گردد هرگز نمی‌تواند کار نیکی را انجام دهد

 

ارزش کار خیر از زبان امام صادق (ع)

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: ”‌اذا همت بشی من الخیر فلاتوخره فان الله عزوجل ربها اطلع علی العبد و هو علی شی من الطاعه فیقول و عزتی و جلالی لا اعذبک بعدها ابدا "؛ ”چون قصد انجام خیری نمودی پس آن را به تأخیر مینداز زیرا همانا که خداوند بلندمرتبه چه بسیار باشد که از بنده‌ای در حال انجام خیری مطلع می‌شود و [به خاطر انجام همان کار خیر] می‌گوید به بزرگی شکوهم سوگند که تو را پس از انجام این کار خیر هرگز عذاب ننمایم”‌

 

منظور از ولاتحرمنی قبول حسناته چیست؟

انسان به واسطه گناهانی که در طول عمر خویش انجام می‌دهد باعث می‌گردد که از یک سری کارهای نیک که انجام آن‌ها مقبول درگاه خداوند می‌باشد، محروم گردد. زیرا گناه حجابی است که بنده بین خود و خدای خویش ایجاد می‌کند و آن حجاب این‌گونه است که انسان با انجام هر گناه لکه سیاهی بر دلش می‌نشیند و با مرور زمان و انجام گناهان بیشتر آن لکه سیاه افزون می‌گردد تا اینکه انسان با آن دل سیاه خود نمی‌تواند با خدای خویش ارتباط برقرار کند و کسی که از خدای خویش دور گردد هرگز نمی‌تواند کار نیکی را انجام دهد. پس با این وجود ما به درگاه خداوند استغاثه نموده و او را به حق دین حقی که برای ما مقرر فرموده قسم می‌دهیم که ما را از گناهان دور ساخته و به انجام حسنات که مقبول درگاه اوست مشغول سازد.

 

نماز شب بیستم ماه رمضان

هشت ركعت به هر سوره كه میسّر شود

 


منابع :

بیانات آیت الله مجتهدی تهرانی

سایت مفاد

از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست

دوشنبه 15 تیر 1394  1:53 PM
تشکرات از این پست
khodaeem1 nargesza shirdel2
khodaeem1
khodaeem1
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 89277
محل سکونت : خراسان رضوی

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

گر گدا كاهل بود تقصير صاحبخانه چيست؟

عيساى مسيح عليه السلام گفته است:

«زراعت، در زمين هموار مى رويد، نه بر صخره و دشت بلند، حكمت هم چنين است، حكمت، در قلب انسان متواضع، آباد مى شود، ولى در دلهاى كبرآلود، به آبادانى نمى رسد.

مگر نمى دانيد كسى كه سرش را تا سقف بلند كند، سرش شكافته مى شود (در برخورد با سقف)، امّا آنكه سرش را از سقف پايين بگيرد، از سايه اش سود مى برد.

تواضع نيز چنين است، هركه براى خدا فروتنى نكند، خدا پايينش مى كشد،

امّا آنكس كه بخاطر خدا «تواضع» كند،

خداوند بالا برده، رفعتش مى بخشد...».

آرى... فيض، از مبدأ رحمانيت و سرچشمه فيّاض الهى مى جوشد و رحمت فراوان و واسع پروردگار همه جا گير است، ليكن انسان بايد آمادگى كسب فيض را بيابد و چنان نباشد كه تا سرچشمه برود و تشنه برگردد، يا بر سر گنج، گرسنه بخوابد، يا از درگاه كريم، محروم برگردد، يا به كم قناعت كند، يا در درخشش خورشيد، خفاش وار به ظلمت پناه برد.

در هر صورت، خداوند، فيّاض است و كرم، كار اوست،

دوست دارد بندگانش را بنوازد و عطا كند،

دوست دارد خواستاران، بر سر سفره عطايش بنشينند و از «بركات» اين ماه، «حظّ» فراوان برند.

زيانكار، آنكه از اين خرمن كم بردارد،

و غافل، آنكه به اندك، راضى شود.

از خدا بخواهيم بهره ما را از بركاتش افزون كند، چرا كه از جانب او، بخلى نيست و هرچه بيشتر عطا كند، چيزى از او كم نمى شود. اين بسته به همّت ماست كه از او چه بخواهيم و چه اندازه بخواهيم، او هم به همّت و بلند نظرى ما مى نگرد. هرچه بلندنظرتر باشيم و همّتمان در خواستن بركت و بهره از خدا بيشتر باشد، اين نشانه معرفت و شناخت افزون تر ماست و هركس خدا را بهتر بشناسد، بيشتر دوستش مى دارد و هركه خـدا را دوست بدارد، خدا هم به او محبّت مى كند: «يُحِبُّهُم وَيُحِبُّونَهُ». (مائده، آيه 54)

اين محبت متقابل، ارزش بزرگى است كه دست يافتن به آن، كار هركس نيست.

از لطف عميم و كرم گسترده حق، بايد بيشتر خواست، كه محروميّت درد بزرگى است...

راه آسان و هموار

رسيدن به خيرات اين ماه، گذر از گردنه هاى صعب العبورى را در پيش دارد. بايد با بسيارى نيروها و غرايز، دست و پنجه نرم كرد، با هواهاى نفس مبارزه نمود، بر شهوات مهار تقوا زد، بر غضب، لجام اختيار نهاد، دهان را از ناشايستى ها مهر كرد، شكم را از حرام، بازداشت، ديده را از گناه پوشاند، دست را از خطا نگه داشت و...

اينها همه مقدّمه است تا به «تقوا» برسيم.

«تقوا»، همان خصلت نيك و فضيلت ارزنده اى است كه در پيامد روزه مطرح شده و خداوند، انگيزه واجب كردن روزه را، رسيدن مؤمنان به تقوا دانسته است و در قرآن كريم آمده است: «بر شما هم ـ همانندِ پيشينيان شما ـ روزه لازم و واجب شد، در روزهايى خاص، شايد كه به تقوا برسيد» [1]... آرى، شايد!

و اگر به تقوا برسيم، مصونيّت از گناه خواهيم يافت.

دست و ديده و چشم و نگاهمان در اختيار «عقل» و دين خواهد بود. زبان و گوشمان، مطيع فرمان حق خواهد شد،

عفـت و پـاكى، در دلمان و در زندگيـمان، خانه خـواهد كرد،

اهل انفاق و ايثار و مواسات با برادران دينى خواهيم گشت،

به جهاد و دفاع و امر به معروف و نهى از منكر خواهيم پرداخت،

از مال و جان خويش، در راه محرومان، مايه خواهيم گذاشت،

گرسنگان را سير كرده، برهنگان را خواهيم پوشاند،

شب زنده دارانى خداترس و متهجّدانى خاشع خواهيم بود،

تلاشگرانى صادق و مردم دوست خواهيم شد،

اهل «ذكر» و «تهجّد» و «تلاوت قرآن» خواهيم گشت،

نماز و نياز و رازمان، همه با روح و معنويّت خواهد شد.

اينها همه، احتياج به هموار شدن راه، برطرف شدن موانع، رفع مشكلات، و در يك كلمه «تسهيل سبيل» دارد.

آن آسان شدن راه براى رسيدن به اين مقصودها چه مى خواهد؟

هشيارى، سخاوت، ايثار، جهاد با نفس، كنار گذاشتن تنبلى و سستى، رهاكردن خودخواهى و تن پرورى، آزاد شدن از وابستگى و رها گشتن از تعلّقات دنيايى، و... بالأخره:... «توفيق الهى»

تا چه قبول افتد و چه در نظر آيد!

از ما عبادت كردن، نماز خواندن، روزه گرفتن، و از خدا، پذيرفتن و قبول كردن!...

اگر يك «طاعت»، از روى صدق و اخلاص به جاى آوريم و خداوند آن را از ما بپذيرد، براى ما بس است. ولى خداوند، از چه كسى مى پذيرد؟ ـ از متّقين ـ

 

(اِنَّما يَتَقَبَّلُ اللّه ُ مِنَ المُتَّقين: خداوند، تنها از تقوا پيشگان مى پذيرد.)[2]

به قول خواجه عبداللّه :

«كار، نه با حسن عمل است،

كار، در «قبول» ازل است!...»

اگر طاعت و عباداتمان مورد قبول درگاهش قرار نگيرد، رنجى بيهوده و تلاشى بى ثمر كرده ايم.

آنچه باعث قبولى است، «اخلاص» است.

كار براى خدا كردن، نه براى خود كردن، و نه براى خلق كردن، نه بخاطر پسند مردم و جلب و جاهت و كسب اعتبار!... كه در آن صورت، موجب محروميت از قبول حسنات است و چه زيانى از اين بالاتر؟!...

اين نياز را از خدايى خواسته ايم كه رهنماست، رهنما به سوى حق آشكار، و خود ذات خداوند، روشنترين حق و آشكارترين چهره عظمت و هستى است. به قول هاتف اصفهانى:

يار، بى پرده از در و ديوار

در تجلّى است يا اولى الأبصار

گر ز ظلماتِ خود رهى، بينى

همه عالم، مشارق الأنوار

اى واقف اسرار ضمير همه كس

در حالت عجز، دستگير همه كس

از هر گنهم توبه ده و عذرپذير

اى توبه ده و عذرپذير همه كس

 


[1] ـ بقره، آيه 183.

[2] ـ مائده، آيه 27.

 

گفتم که خدا مرا مرادی بفرست ، طوفان زده ام راه نجاتی بفرست ، فرمود که با زمزمه ی یا مهدی ، نذر گل نرگس صلواتی بفرست

دوشنبه 15 تیر 1394  1:54 PM
تشکرات از این پست
nazaninfatemeh nargesza shirdel2
nazaninfatemeh
nazaninfatemeh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1389 
تعداد پست ها : 81124
محل سکونت : تهران

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست

دوشنبه 15 تیر 1394  1:56 PM
تشکرات از این پست
nargesza
nazaninfatemeh
nazaninfatemeh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1389 
تعداد پست ها : 81124
محل سکونت : تهران

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

۱-نمونه ای از فیوضاتی که می توان در ماه مبارک رمضان از آن ها بهره مند شد: ۱-توبه نمودن و پذیرفته شدن آن۲-یتیم نوازی۳-خیرات و حسنات۴-قرائت قرآن.

۲- هر گاه انسان بخواهد عمل خیری را انجام دهد ،نفر دومی به نام شیطان در مقابل او ایستاده و از هر نیرنگی برای منصرف نمودن او از این عمل استفاده می نماید.

۳- انسان به واسطه گناهانی که در طول عمر خویش انجام می دهد باعث می گردد که از یک سری کارهای نیک که انجام آنها مقبول درگاه خداوند می باشد، محروم گردد.

۴- گناه حجابی است که بنده بین خود و خدای خویش ایجاد می کند واین حجاب جز خسران و زیان برای انسان چیز دیگری ندارد .

۵- هر عمل خیری که انجام می پذیرد،باید فقط برای رضای خداوند باشد،در غیر این صورت ،آن عمل خیر در پیشگاه خداوند مقبول نمی گردد.

از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست

دوشنبه 15 تیر 1394  1:58 PM
تشکرات از این پست
nargesza shirdel2
salma57
salma57
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : بهمن 1391 
تعداد پست ها : 35471
محل سکونت : گیلان

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

در زندگی بکوشلباس صبر بر تن بپوشبا دانایان بجوشعزت نفس را به هیچ قیمتی مفروش

دوشنبه 15 تیر 1394  2:11 PM
تشکرات از این پست
nazaninfatemeh nargesza
salma57
salma57
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : بهمن 1391 
تعداد پست ها : 35471
محل سکونت : گیلان

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

راهی برای بهره بردن دائم از فیض خدا

یکی از زیباترین جلوه های ارتباط عاشقانه با خدا و اساسی ترین راه های سیر و سلوک، ذکر است.

آیت ا... جوادی آملی بیان کردند: قرآن کریم دستورات فراوانی دارد، برخی از این دستورها مقطعی است، مثل اینکه می فرماید در ماه مبارک رمضان روزه بگیرید و مانند آن ، اما گاهی هم برخی دستورها دائمی است، مانند توصیه به یاد خدا: یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اذْکُرُوا اللَّهَ ذِکْراً کَثیراً .سرّ این که باید همیشه به یاد خدا بود بر اساس دو نکته است، یکی از آنها به خاطر جذب خیر است، چون خدای متعال «دائم الفیض علی البریة» و «دَائِمَ الفَضلِ عَلَی البریَّة» است و این طور نیست که افاضه الهی تعطیل بردار باشد.

خداوند «باسط الیدین بالعطیّة» است. وقتی دائماً خدای متعال به ما فیض می رساند، ما هم باید ذکر کثیر داشته باشیم، یعنی یاد او در دل و نام او بر لب، می شود ذکر کثیر. اگر خداوند «دائم الفیض» است، باید دائماً به یاد فیّاض باشیم تا دائماً از فیض الهی بهره مند بشویم.دشمن دائماً وسوسه می کند. مگر ابلیس شب و روز دارد و انسان را آرام می گذارد؟! در خواب هم مزاحم آدمی است. پس اصرار قرآن کریم بر یاد خدا برای مقابله با وسوسه های شیطانی است.

در زندگی بکوشلباس صبر بر تن بپوشبا دانایان بجوشعزت نفس را به هیچ قیمتی مفروش

دوشنبه 15 تیر 1394  2:14 PM
تشکرات از این پست
nazaninfatemeh nargesza shirdel2
nargesza
nargesza
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آبان 1392 
تعداد پست ها : 10707
محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

https://mail-attachment.googleusercontent.com/attachment/u/0/?view=att&th=14e615c965f13a9e&attid=0.1&disp=inline&safe=1&zw&saddbat=ANGjdJ-AWtCq-tnhRgtbWiWnQwtGKAV3zfNsA-WEkcFG27IKBij_r-oEpzZYK-icnbV8GMPf2imKq7W7za-OQfFi0_1mb2mwjKQ0whbecC5jLCGhkcgFXWZpzJ8ZBN1tIqzEolNVxAcGzcpBUDOYjCtGLiobuJT9hAdTfeVVd08x1b4-NW4gjjEoDj9WLVqxChwIIuITfv4AR17lDjitRZqSzaav3woLinuTIWolgIMGkuGzOhcXtnMD7jc_O-M8RRLcF-W-yeAub2Lq4RK9jibSu2f8LCZeJ1IM2Mcj40hNWLgUY3eGWiRjWCeB6Huqv2cVm_433RPcs7FDAqIqg2dzwZeVkyUY4_fguCXFjdV-o667CPAkZihuvLlsIlFveu4O2RSLmXna7mphvLnyRi791DxYj9IrGUOqzqFETWsynLNL9YwwhyCZ65EgJOHJRV-OyOP_7hSaG92JawqqA2CQ4jXRX3YqLewrLozIDriPtXLw5bOBN7cx33N2Dof7OdCNxIyMYEsRbyBo8JjEfCVhgllNfgP4nrqkaBAiy-5oAaJdAmH1jJr9XjsjVkA

 

یکی از پیام های مهم در این دعا توجه به این نکته است که خداوند هدایتگر به سوی راه راست و درست است؛ اما سؤال اینجاست که خداوند چه کسانی را به راه راست هدایت می کند؟

 

*. برخی از شایستگان هدایت:

 

1- ایمان آورندگان راستین:
 

" کسی که به خدا ایمان بیاورد، خدا او را هدایت می کند". ( بخشی از آیه 11 سوره تغابن )
 

2- توبه کنندگان:
 

" هرکس به سوی خدا بازگردد، خدا او را هدایت می کند". ( بخشی از آیه 27، سوره رعد )
 

3- کسانی که محکم به درگاه الهی بچسبند:
 

" هرکس به درگاه خداوند متمسک شود، به راه راست هدایت یافته است". ( بخشی از آیه 101، سوره آل عمران )
 

4- تلاش کنندگان برای یافتن راه هدایت:
 

" کسانی که در راه ما کوشش کنند، قطعاً آنها را به راه خویش هدایت می کنیم". ( بخشی از آیه 69، سوره عنکبوت )
 

5- افراد خدا ترس:
 

امام علی (ع) فرمود: آنکه قلبش خدا ترس شد، هدایت یافت.
 

6- مخلصان:
 

امام علی (ع) فرمود: آنکه ایمان خود را خالص کرد، هدایت شد.

 

دوشنبه 15 تیر 1394  4:10 PM
تشکرات از این پست
nazaninfatemeh shirdel2 salma57
nargesza
nargesza
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آبان 1392 
تعداد پست ها : 10707
محل سکونت : اصفهان

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

شرح دعاي روز نوزدهم ماه مبارك

 

شرح دعاي روز نوزدهم ماه مبارك

 در ثواب آن ذكر شده است كه هر كس اين دعا را در اين روز بخواند ملائكه آسمان و زمين براي او دعا مي‌كنند و طلب آمرزش مي‌كنند.


نماز شب بيستم: هر كه هشت ركعت نماز بخواند با هر سوره‌ايي كه مي‌خواهد تمام گناهان گذشته و آينده‌ي او بخشيده مي‌شود.


و دعا اين است:

اللهم وفر فيه حظي من بركاته و سهل سبيلي فيه الي خيراته و لاتحرمني فيه قبول حسناته يا هادياً الي الحق المبين.


شرح:

براي بيان اين دعاي شريف بايد بگوييم كه اين ماه پر از رحمت و بركت است و معناي زيادي بركت زيادي ثواب است به اين معنا كه در مقابل عملي جزئي ثوابي كلي داده مي‌شود مثلا معني بركت در مال اين است كه اگر پنج نان به خانه آورده شود براي همه‌ي افراد كفايت مي‌كند و بيهوده تلف نمي‌شود و حتي ممكن است از حد نياز هم زياد بيايد اما اگر بركت نداشته باشد كم مي‌آيد و گاهي دزد آن را مي‌برد

.
مراد از بركت اين است كه فايده‌اش زياد باشد، بركات خداوند هميشه شامل حال بندگان مي‌شود ولي در بركت در اين ماه از ساير اوقات بيشتر است مخصوصا در شب‌ها و روزهاي قدر، پس مؤمن هرگاه طالب بركت باشد اعمالي كه موجب بركت مي‌باشد را انجام مي‌دهد اين اعمال زياد است ولي ما از آن، به پنج مورد اكتفا مي‌كنيم؛

اول اذان است، هرگاه كسي اذان بگويد بدون اجرت و ريا ثواب چهل هزار شهيد صديق به او داده مي‌شود و چهل هزار گناهكار با شفاعت او به بهشت مي‌روند و وقتي بگويد: اشهد ان لا اله الا الله هفتاد هزار فرشته براي او دعا مي‌كنند و در روز قيامت در سايه‌ي عرش خدا مي‌ايستد تا حساب ديگران تمام شود. و هر گاه بگويد: اشهد ان محمد رسول الله چهل هزار فرشته ثواب آن را مي‌نويسند و هر كس با آن اذان نماز بخواند در ثواب آن شريك مي‌شود. اگر در خانه صدا بلند كند شيطان را دور مي‌كند، براي اطفال مفيد است و بيماري و پريشاني را از بين مي‌برد.
دوم ميهمان به خانه آوردن است. از حضرت امير عليه السلام روايت است كه هيچ مؤمني نيست كه صداي پاي مؤمني را بشنود و خوشحال نشود مگر اين كه خداوند همه گناهان او را مي‌آمرزد اگر چه بين آسمان و زمين را پر كرده باشد. پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم فرمودند: ميهمان با روزي خود مي‌آيد و گناهان اهل خانه را برمي‌دارد و مي‌رود و با دو هزار رحمت و بركت داخل مي‌شود و خداوند به صاحب‌خانه ثواب هزار شهيد را مي‌دهد و براي او به خاطر هر لقمه‌اي كه ميهمان مي‌خورد حج عمره‌اي مقبول ثبت مي‌كند و براي ايشان شهري در بهشت بنا مي‌كند در روايتي وارد شده كه اگر مؤمني را يكي از بنده خدا سير كند ثواب آن را غير از خود خداوند نمي‌داند.
مستحب است كه از ميهمان استقبال شود و با او با گشاده رويي رفتار شود و با او خوب صحبت كند و در وقت رفتن او را تا دم در همراهي كند.
سوم قرآن خواندن است جناب امير فرمودند: در خانه‌اي كه قرآن خوانده مي‌شود بركت در آن بسيار مي شود و ملائكه در آن حاضر مي‌شوند و شياطين از آن دور مي‌شوند و به اهل زمين روشني مي‌دهد و خانه‌اي كه در آن قرآن خوانده نمي‌شود بركت آن كم مي شود. و پيامبر فرمودند: خانه‌هاي خود را با خواندن قرآن روشن كنيد و آن را مانند قبرستان نگذاريد چنان‌چه يهود و نصاري چنين بودند در معبرهاي خود نماز مي‌خواندند و خانه‌هاي خود را تعطيل مي‌كردند.
چهارم شستن ظرف‌ها و جارو كردن خانه است هم‌چنين در اول شب چراغ روشن كردن كه هر كدام باعث رفع فقر و بركت خانه است.

پنجم سلام كردن به اهل خانه مي‌باشد. پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم فرمودند: به هر كس برخورد مي‌كني سلام كن تا عمرت طولاني شود و وقتي داخل خانه مي‌شوي سلام كن به اهل خانه تا در خانه تو از امت من زياد شود و نماز شب بخوان كه آن شعار صالحين است.
اموري كه باعث بركت مي‌شود بيش از اين‌هاست و مؤمن بايد آن‌ها را به جا بياورد مخصوصاً در اين ماه شريف،

اين است در فقره دعاي امروز

اللهم وفر حظي فيه من بركاته

يعني خداوندا در اين ماه بهره‌ي ما را از بركت‌هاي اين ماه بسيار كن و واضح است كه بايد اسباب آن را به جا بياوري تا اين كه خداوند بركت را به تو افاضه كند

و فقره دوم اين است كه:

و سهل سبيلي فيه الي خيراته

يعني خداوندا راه مرا به سوي خيرات اين ماه آسان فرما يعني توفيق بده تا طاعات و عبادات اين ماه را به جا بياورم مانند روزه، افطار دادن روزه‌دار، برخواستن سحر، خواندن قرآن، احيا داشتن شب‌هاي احيا و توبه به احوال ايتام و فقرا

.

چنان‌چه لقمان به پسر خود نصيحت كرد كه اي پسر دنيا دريايي بسيار عميق است كه در آن بسياري از پيشينيان هلاك شدند و كسي كه مي‌خواهد از آن نجات يابد بايد كشتي بسازد آن كشتي تقواست و مراد از تقوي ايمان است و متاع آن عمل صالح است از اين جا معلوم مي شود كه اعمال صالحه بدون ايمان بي‌ثمر است و مثل ريختن متاع در درياست، بار اين كشتي توكل است و ناخداي آن عقل است كه ايمان را مي‌برد و در كار خير مصرف مي‌كند زيرا همين عقل را ناخدا قرار دادي او تو را به آن چه صلاح توست از ارتكاب طاعت و دوري از عصيان‌ها وا مي‌دارد و هم‌چنين عقل از آباد كردن دنياي فاني منع مي‌كند و دستوري مي‌دهد تا دنياي باقي را آباد كني. هم‌چنين امر مي‌كند به اطاعت پروردگار و نهي مي‌كند از اطاعت شيطان و نفس اماره براي همين ناخداي اين كشتي بايد عقل باشد ولي واضح است كه چنان چه شغل ناخدا بردن كشتي است ولي در سختي‌ها نمي‌داند راه كلام است بلكه معلم مي‌خواهد معلّم او علم است زيرا عقل نمي‌تواند اطاعت را به چه نحوي بايد انجام دهد. عقل امر به نماز مي‌كند ولي نمي‌داند نماز چگونه بايد انجام شود بلكه احتياج به معلم دارد و آن معلم انبيا و ائمه عليهم السلام هستند. از پيامبر صلي الله عليه و آله وسلم روايت شده كه عبادت جاهل مثل الاغ آسياست هميشه در جاي خودش است و جاهل بيچاره زحمت مي كشد و غاز مي‌خواند ولي چون داراي شرايط نيست باعث ضرر او مي شود.


معمولا در اعمال صالح نبايد سهل انگاري كرد و هيچ جزئي از آن را نبايد كوچك شمرد شايد همان قبول شود و موجب رستگاري مي شود، در كتاب ابواب‌الجنان ذكر شده كه روز قيامت شخصي را به عرصه‌ي محشر مي‌آورند وقتي به خود نگاه مي‌كند عملي نمي‌بيند كه اعتباري داشته باشد ندا مي‌رسد كه اي فلاني به بهشت برو! مي‌گويد من عملي انجام نداده‌ام كه شايسته‌ي آن باشم. حق تعالي مي‌فرمايد: شبي از شب‌ها بيدار شدي و از اين پهلو به آن پهلو گرديدي و كلمه‌ي الله اكبر را به زبان آوردي و آن را فراموش كردي و چون فراموشي براي من روا نيست آن را فراموش نكردم و اين كرامت جزاي آن عمل است پس بدان هرگاه اين عمل كوچك باعث وارد شدن به بهشت مي‌شود بدا به حال بنده‌اي كه كاري نكند با وجود اين همه رحمت آمرزيده نشود و ساعتي كه در آن خيري انجام دهد ثواب آن در اين ماه دو برابر شود براي همين در فقره‌ي دوم دعا داريم كه و سهّل سبيلي فيه الي خيراته يعني در اين ماه راه مرا به سوي خيرات آسان كن

و در فقره‌ي سوم است

و لاتحرمني فيه من قبول حسناته

يعني مرا از قبول اعمال حسنه‌اي كه از من صادر مي شود محروم نكن زيرا معلوم نيست كه اعمال ما قبول شود و داراي شرايط باشد.
معمولا اين كه چنان‌چه عقل از شرايط قبولي اعمالي است ايمان هم از شرايط قبول اعمال است پس آن را حقير ندان زيرا تحقق حقيقت ايمان بسيار كم است زيرا با وجود صفاتي كه براي مؤمن ذكر كرده‌اند اگر ملاحظه كني مي‌بيني كه چه‌قدر اين صفات كم است مثلا در روايتي است كه علايق مؤمن پنج چيز است پرهيزكاري هنگان خلوت و كظم غيظ هنگام غضب و صبر هنگام مصيبت و صداقت هنگام ترس و انفاق هنگام كمي چيزي.

يكي ديگر از شرايط قبول در همه عبادات قصد قربت است يعني بايد آن كار را براي طاعت خداوند به جا آورد و قصد غير را نداشته باشد كه عمل خود را فاسد كند و زحمتي بكشد كه هيچ اثري نداشته باشد چنان‌چه در خلاصة‌الابرار روايت شده كه در بني اسرائيل عابدي بود به او گفتند در فلان جا درختي است كه مردم آن را مي‌پرستند عابد تبري برداشت تا آن درخت را قطع كند ابليس به صورت پيرمردي درآمد و گفت: با اين درخت چه كار داري؟ عابد قضيه را تعريف كرد ابليس گفت: اگر خداوند مي‌خواست اين درخت را قطع كند حتما رسولي را مي‌فرستاد. عابد نشنيده گرفت و خواست به كارش ادامه دهد اما ابليس با او درآويخت بعد از مجادله، عابد شيطان را به زمين زد. ابليس گفت: بگذار كاري به تو ياد بدهم كه براي دنيا و آخرت تو خوب باشد من هر روز به تو دو سكه مي‌دهم تا در راه خدا به فقرا صدقه دهي در عوض دست از اين درخت برداري عابد فكر كرد و گفت اين كار براي فقرا بهتر است و پيشنهاد او را قبول كرد هر روز دو سكه زير بالينش بود. روزي نگاه كرد و ديد سكه‌اي زير بالينش نيست تبر را برداشت تا درخت را قطع كند اين بار هم ماجراي قبلي تكرار شد و ابليس به او در آويخت ولي اين بار مرد عابد زمين خورد. عابد بسيار تعجب كرد شيطان به او گفت دفعه‌ي قبل كارت براي خدا بود و اين بار براي سكه‌ها، هر كاري كه براي رضاي خدا باشد هيچ كس با او برابري نمي‌كند ولي هر كاري كه براي دنيا باشد همين مي شود.
يكي ديگر از شرايط اعمال معرفت اين است كه بداند چگونه انجام دهد تا خداوند از فضل خود عمل او را قبول كند لذا در فقره سوم است و لاتحرمني فيه قبول حسناته يعني خداوندا مرا در اين ماه قبول اعمال حسنه محروم نفرما. از آن چه ذكر شد حكمت آن چه در دعاي ابوحمزه ثمالي است معلوم مي شود كه خداوندا هر وقت به عمل خود نگاه مايوس مي‌شوم و هرگاه به رحمت تو نگاه مي‌كنم با طمع مي‌شوم.
خوب است در اين جا كه از احوال علي بن الحسين (ع) روايتي بگويم؛ از ايشان سؤال شد كه تلخ‌ترين مكان‌ها براي شما كجا بود فرمودند: امان از شام، امان از شام، امان از شام! چگونه چنين نباشد و حال آن كه حالت خود ايشان يك طرف و سرها بر سر نيزه‌ها يك طرف ديگر، زنان بي‌چادردر ميان نامحرمان و بي‌حيايي شاميان و كف زدن آن‌ها از صبح تا شب، چه گذشت برايشان خدا داند...

الا لعنة الله علي الظالمين

 

دوشنبه 15 تیر 1394  4:14 PM
تشکرات از این پست
nazaninfatemeh shirdel2 salma57
shirdel2
shirdel2
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مهر 1393 
تعداد پست ها : 5532
محل سکونت : یزد

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

شرح دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان - فراز اول

بسم الله الرحمن الرحیم

“اللهمّ وفّرْ فیهِ حَظّی من بَرَکاتِهِ وسَهّلْ سَبیلی الى خَیْراتِهِ

ولا تَحْرِمْنی قَبولَ حَسَناتِهِ یا هادیاً الى الحَقّ المُبین. “

“خدایا در این روز بهره مرا از برکاتش فراوان گردان و برایم راه را به سوی خیراتش آسان گردان

و مرا از پذیرفته شدن کارهای نیک آن محروم نگردان ای راهنما به سوی دین حقیقی که آشکار است “

شرح

در ابتدای دعا به خداوند عرض می کنیم :

 ” خدایا در این روز بهره مرا از برکاتش فراوان گردان “

یعنی بتوانم آنچه را که مایه خیر و برکت است در این ماه من نیز از آن بهره مند گردم.

واژه “وَفِّر” به معنی “زیاد کن” می باشد.

واژه ” حَظّ ” به معنای “بهره ” می باشد.

لذا در این دعا عرض می کنیم: خداوندا بهره مرا از برکاتش زیاد کن. خدایا روزی من کن

تا از برکات ماه مبارک رمضان حظ و بهره فراوان ببرم ، چرا که برکات ماه رمضان زیاد است.

همانگونه که پیامبر (ص) در خطبه شعبانیه می فرمایند :

“قد اقبل الیکم شهرالله بالبرکة و رحمة “

“ماه رمضان رو به روی شماست ماهی که ماه خداست و ماه برکت و رحمت است. “

واژه “برکت” به معنای “خیر پایدار” است .

یکی از برکات ماه رمضان ف خواندن قرآن است.

یکی دیگر از برکات ماه رمضان شرکت در نماز جماعت است.

پیامبر (ص) می فرمایند :

” کسی که از اول تا آخر ماه  مبارک رمضان در نماز جماعت حاضر شود بهره ای از شب قدر نصیبش شده است “

برکتی دیگر که در ماه رمضان خداوند به انسان عطا می کند، افطاری دادن با مال حلال است.

ابن حیان از پیامبر(ص) نفل می کند که فرموده اند :

“کسی که با مالی که از راه حلال به دست آورده است روزه داری را افطاری دهد در تمام

شب های رمضان فرشتگان بر او درود فرستند و جبرئیل در شب قدر با او مصافحه کند .

و نشانه مصافحه جبرئیل آن است که دل مصافحه شونده نرم و اشکش جاری می گردد.”

یکی دیگر از برکات ماه رمضان صدقه دادن است.

امام زین العابدین (ع) در هر روز از ماه رمضان یک درهم صدقه می دادند آنگاه می فرمودند

شاید با این کار شب قدر را دریابم و از آن بهره گیرم.

دیگر برکت این ماه مبارک ، بهره گرفتن از شب زنده داری  و خواندن دعا و راز و نیاز کردن با معبود است.

هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ                     از یمن دعای شب و ورد سحری بود

 دعاهایی همچون جوشن کبیر که خداوند را با هزار اسم جلاله اش صدا می کنیم و یا دعایی

همچون ابوحمزه ثمالی که نمونه کاملی از عشق بازی با خداوند است. و قطعا اگر کسی این

دعا ها را با حضور قلب بخواند ، دلش می لرزد و اشکش جاری می شود .

 

                  

دوشنبه 15 تیر 1394  7:52 PM
تشکرات از این پست
salma57 nazaninfatemeh
shirdel2
shirdel2
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مهر 1393 
تعداد پست ها : 5532
محل سکونت : یزد

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

شرح دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان - فراز دوم و سوم

بسم الله الرحمن الرحیم
در فراز دوم دعا عرض می کنیم :

” برایم راه را به سوی خیراتش آسان گردان “

یعنی بعد از آنکه خیر و برکات این ماه را بر من نازل فرمودی ، راه را به سوی خیرات این ماه نیزبرایم آسان فرما تا بتوانم حسنات و کارهای صالح انجام دهم. مسیر حرکت به سوی خداوند در جهت کسب رضایت او مسیری سخت و ناهموار است و تنها لطف و رضایت اوست که پیمودن این مسیر را برای ما آسان می گرداند.
چه بسیار افرادی هستند که توانایی های مالی و علمی و موقعیتی دارند اما از امور خیر محرومند چرا که وسوسه های شیطانی و برخی افکار انحرافی آنان را از انجام امور خیر منحرف می سازد.

در قسمت سوم دعا عرض می کنیم :

” و مرا از پذیرفته شدن کارهای نیک آن محروم نگردان “

یعنی بعد از انجام کارهای نیک توفیقی به من عطا کن که آن ها را بگونه ای انجام دهم که مورد رضای
تو باشد و آن ها را از من قبول فرما. مبادا برحسب ظاهر اعمالی انجام دهم و آن ها مورد رضای تو نباشد.

پذیرش اعمال نیک از جانب خداوند و همچنین عفو و بخشش معاصی از مهمترین فراز های معارف دینی
است. انسان ها در طول عمر خود اعمال خیر بسیاری انجام میدهند ولی حفظ و نگهداری آن بسیار مهم است.

چرا ؟ چرا گاهی اعمال ما مورد قبول خداوند واقع نمی شود؟

 باید برای آنکه اعمالمان مورد قبول خداوند قرار گیرد به چند نکته توجه کنیم :

اول آنکه باید خالص برای خداوند باشد.

در روایتی داریم : “من أخلص لله اربعین صباحاً جرت علی قلبه ینابیع الحکمة”

“هرکس چهل روز بتواند خود را برای خدا خالص کند چشمه های حکمت بر دلش جاری می شود.”

در روایتی از پیامبر(ص) داریم :

“هفت گروه در قیامت در سایه عرش خداوند هستند، روزی که هیچ سایه ای غیر از او نیست.

یکی از ان هفت گروه کسانی هستند که، صدقه میدهند با دست راست شان اما دست چپ شان متوجه نمی شود.”(خصال صدوق/۳۴۳)

این حدیث بدان معنا است که، این گروه تنها به خاطر خداوند، صدقه می دهند و نیت شان خالصانه برای خداست.

بعد از آن، شرط دوم قبلی عمل، تقوا است.

همانگونه که خداوند می فرماید در قرآن :

“إنَّما یَتَقَبَّلُ الله مِن المُتَّقین”

متقین یعنی پرهیزکاران .آنان که برای خدا عبادت میکنند و برای خداوند مرتکب گناه نمی شوند. آنان که در تمام مسیر زندگی، هدفشان، تنها رضای اوست .

سومین شرط قبولی اعمال نیک آن است که؛ اعمال تان بدون منت باشد. هم قرآن و هم رهبران دینی ما علی الدوام مردم را نصیحت می کردند که با منت گذاشتن عمل خود را از بین نبرید.

قرآن می فرماید :

“لاتُبطِلوا صَدَقاتکم بِالمنِّ و الاَذی”   “از بین نبرید صدقات تان را با منت گذاشتن و آزار رساندن “

چهارمین شرط قبولی عمل آن است که ؛ آن عمل خیر در محل زندگانی خودتان باشد اگر در آن
محل نیاز نبود در نزدیک ترین محل، به محل زندگیتان باشد. ما بسیاری دکتر متخصص و مهندسان عالی رتبه داریم که از یک روستای محروم بوده اند و به مدارج عالی رسیده اند اما در آن روستا حتی یک درمانگاه وجود ندارد!!!در برخی از آن روستاها مردم با مشکلات مانند آب شرب دست و پنجه نرم می کنند.

چقدر واعظ منبری داریم که از یک روستای دورافتاده آمده اند و کسب علم نموده، اما همان روستا برای شب عاشورا یک روضه خوان ندارند!!!

پنجمین شرط قبولی عمل آن است که ، کار نیک خود را کم بشماریم.

چرا که از نظر علمی اگر کاری را کم بدانیم در صدد بیشتر و بیشتر کردن آن بر می آییم اما اگر کاری که انجام داده ایم را بزرگ  بدانیم دیگر در صدد تلاش برای بیشتر کردن کفه اعمال خود بر نمی آییم. و این مسئله هم برای خود فرد خطرناک است؛چرا که ممکن است توشه ای بس کم و کوچک برای آخرت خود به همراه داشته باشد و هم اگر اینگونه فکر کند باب خیر بسته می شود و هرکس یک کار انجام می دهد و با خود می گوید من که این کار بزرگ را انجام داده ام دیگر نیازی ندارم، و این در حالی است که هنوز تعداد زیادی هستند که به کمک احتیاج دارند.

و ششمین شرط قبولی طاعات و عبادات، ولایت علی بن ابیطالب و ائمه اطهار علیهم السلام  است.

پیامبر (ص) فرمودند :

“هرکس علی را دوست بدارد فرشتگان برای او استغفار می کنند و درهای بهشت به روی او باز است تا از هر دری که بخواهد بدون حساب وارد شود.”

 و یا در حدیث معروف ثقلین ولایت ائمه اطهار را در کنار قرآن به گونه ای بیان می کند که این دو از یکدیگر

جدا نمی شوند تا روز قیامت به من برسند.

قال رسول الله ص : إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثِّقْلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی وَ إِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّى یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ

همانا من در میان شما دوچیز به امانت میگذارم یکی کتا خداوند قرآن و دیگری اهل بیتم . و این دو از یکدیگر

جدا نخواهند شد تا بر من کنار حوض کوثر وارد شوند (وسائل الشیعه /ج ۲۷ /ص ۳۳)

 در پایان دعا نیز خداوند را به نام “هادی” به معنای راهنما می خوانیم و از خداوند می خواهیم که ما را با راهنمایی خودش به سوی حقیقت روشن هدایت کند.

                                                                                                                 

                  

دوشنبه 15 تیر 1394  8:00 PM
تشکرات از این پست
salma57 nazaninfatemeh
morteza237
morteza237
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : دی 1391 
تعداد پست ها : 1979
محل سکونت : خراسان رضوی

پاسخ به:دعای روز نوزدهم ماه مبارک رمضان

دعای روز نوزدهم

«اللهمَّ وَفّر فیهِ حَظی مِن بَرَكاتِهِ،وَ سَهّل سَبیلی الی خَیراتِهِ،
وَلا تَحرمنی قَبُولَ حَسَناتِهِ یا هادیاً الی الحَقّ المُبین»


خدایا در این روز بهره مرا از برکاتش وافر گردان و راهم را به سوی
خیراتش سهل آسان ساز و از حسنات آن مرا محروم مساز، ای
راهنمای به سوی دین حق و حقیقت آشکار.


شایستگان هدایت

1 - مؤمن:
«من یؤمن بالله یهد قلبه؛
‏کسی که به خدا ایمان بیاورد خدا او را هدایت می‏کند» (1)


2 - توبه کننده:
«یهدی الیه من اناب‏،
هر کس به سوی خدا باز گردد خدا او را هدایت می‏کند» (2)


3 - مستمسکین به خداوند:
«من یعتصم بالله فقد هدی الی صراط مستقیم‏؛
هر کس به دین خدا متمسک شود، به راه راست هدایت ‏یافته است» (3)


4 - مجاهدین:
«والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا؛
آن‏ها که در راه ما کوشش کنند محققا آن‏ها را به راه خویش هدایت می‏کنیم» (4)


5 - اهل تقوی:
علی علیه السلام: «هدی من اشعر قلبه بالتقوی‏؛
آنکه قلبش تقوی را درک کرد، هدایت‏ یافت» (5)


6 - صابران:
علی علیه السلام:
«هدی من ادرع لباس الصبر والیقین؛ هدایت ‏یافت آنکه لباس صبر و یقین پوشید» (6)

7 - مخلصین:
علی علیه السلام: «هدی من اخلص الایمان؛
آنکه ایمان خود را خالص نمود هدایت ‏یافت» (7)


بهترین وسیله هدایت
1 - قرآن :
«ان هذا القرآن یهدی للتی هی اقوم‏؛
همانا این قرآن خلق را به استوارترین راه هدایت می‏کند» (8)


2 - اهل بیت پیامبر:


رسول خدا صلی الله علیه و آله: «انی تارک فیکم الثقلین ما ان اخذتم
به لن تضلوا; کتاب الله و عترتی؛
من دو چیز گرانبها در میان شما به امانت می‏گذارم، تا وقتی که
پیرو آن‏ها باشید هرگز گمراه نخواهید شد; قرآن و اهل بیتم» (9)

خدایا چنان کن سرانجام کار                              تو خوشنود باشی و ما رستگار

چهارشنبه 17 تیر 1394  1:40 PM
تشکرات از این پست
nazaninfatemeh
دسترسی سریع به انجمن ها