توی گوشی های موبایل ، به خاطر کمبود جا ، طراحان الکترونیک مجبورن که چندتا قابلیت رو توی یه تراشه کلی جا بدن ، مثلا کنترلر وای فای و بلوتوث ، پردازنده اصلی ، پردازنده گرافیکی ، کنترلر دوربین و خیلی چیزهای دیگه که در ادامه می بینید . خود این قطعات واسه خودشون یه دنیان ، مثلا پردازنده اصلی از میلیونها ترانزیستور تشکیل شده و به همین شکل بقیه موارد ، اما همه این قطعات رو در کنار هم و روی یه قالب بزرگتر به اسم چیپست می زنن . اسم این چیپست در گوشی موبایل به ” سیستم روی یک چیپ ” یا به انگلیسی System on a Chip و به اختصار SoC میگن .
کنار هم قرار دادن قطعات ، سرعت و عملکرد کلی سیستم رو بهبود میده چون به هم نزدیکن ، توان کمتری مصرف میشه و گرمای کمتری هم تولید میشه . پس به زبان ساده ، چیپست بزرگتر از پردازنده اصلیه ، چیپست در گوشی یه جاییه که اکثر قطعات اصلی و حیاتی گوشی درونش قرار دارن و CPU یکی از همون بخش هاست . شکل زیر ، چیپست اسنپدراگون از شرکت کوالکام رو نشون میده که به وفور توی گوشی ها استفاده میشه . همونطور که می بینید ، این چیپست از بخش های مختلفی تشکیل شده .
چیپست اسنپدراگون 810 و قطعات داخلی
چیپست رو می تونید مثل یه مادربورد خیلی کوچولو ( مثل کامپیوتر ) فرض کنید که قطعات با باس یا گذرگاه مربوط به خودشون باهم در ارتباطن . پردازنده اصلی هم که دیگه می دونید کارش چیه ، تمام پردازش ها و هماهنگی ها رو انجام میده . مثلا درچیپست اکسینوس که در گوشی های سامسونگ وجود داره پردازنده های Cortex A7 و یا مثلا Cortex A53 داخلش هست .البته شاید تو مکالمات عادی و روزمره به پردازنده بگن چیپست یا برعکس اما به شکل علمی و منطقی توضیح دادم که فرقشون چیه .
