سلام. توی همین ماه رمضانی که گذشت، وقتی قرآن می خوندم و به معنی بعضی از آیات هم نگاهی می انداختم، به نکته ای برخوردم که برام خیلی جالب بود و به علمم اضافه شد. گفتم برای شما هم بنویسم.
شاید به عبارت "کن فیکون" تو قرآن زیاد برخورد کرده باشیم و جاهای مختلفی اونو دیده باشیم. تا قبل از این همین قدر می دونستم که وقتی خدا بخواد چیزی رو خلق کنه بهش میگه موجود باش اونم بلافاصله موجود میشه. ولی اون دفعه چشمم افتاد به توضیحی که داخل پرانتز نوشته بود و چقدر قشنگ گفته! آیه ای که مد نظرم هست، آیه 82 سوره یس هست و نکته جالبش رو با رنگ نارنجی مشخص کردم. چون آیات آخر سوره یس رو خیلی دوست دارم ترجمه اونا رو هم می نویسم (آیات 77 تا 83).
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم.
آیا انسان (مانند امیّه خلف) ندید که ما او را از نطفه (جماد ناقابل چنین آراسته) خلقت کردیم که (به جای آنکه شکرگزار باشد) دشمن آشکار ما گردید(77) و برای ما مثلی (جاهلانه) زد که گفت این استخوانهای پوسیده را باز که زنده می کند؟(78) (ای رسول ما) بگو آن خدایی زنده می کند که اول بار آنها را حیات بخشید و او به خلقت دانا (و قادر) است(79) آن خدایی که از درخت سبز (و تر) برای انتفاع شما آتش قرار داده تا وقتی (که برای حاجتی خواهید) بر افروزید(80) آیا آن خدایی که (خلقت با عظمت) آسمانها و زمین آفریده بر آفرینش (موجود ضعیفی) مانند شما قادر نیست؟ (که چون مردید باز شما را زنده گرداند؟) آری البته قادر است که او آفریننده (کلیه اشیاء و) دانا (به همه موجودات) است(81) فرمان نافذ خدا (در عالم) چون اراده خلقت چیزی کند به محض اینکه گوید موجود باش بلافاصله موجود خواهد شد (در تفسیر این آیه مبارکه حضرت امیر (ع) فرموده امر خدای متعال فعل و ایجاد اوست و الّا از خدا امری که صدا و ندایی به گوش رسد نبوده و ممکنات در حال عدم گوشی که ندای خدا را بشنوند ندارند)(82) پس منزه و پاک خدایی که مُلک و ملکوت هر موجود بدست قدرت او و بازگشت شما همه خلایق به سوی اوست(83)
صدق الله العلیّ العظیم.
