و شرم دار از اينكه با مولايت با دلى غافل و قلبى مملو از وسوسههاى دنيايى و... سخن بگويى.
و بدان كه او بر باطن تو مطلع بوده و به قلبت ناظر است، و نمازت باندازه خشوع و تواضع و تضرع و زارى تو پذيرفته مىگردد.
در نماز چنان به عبادت حق روى آور كه گويا پروردگارت را مىبينى... .
منهاجالنجات، ملامحسن فيض كاشانى/ص88
