0

روضه گوش کردن در ماشین فازی دارد که غیر از مجلس نشینی است!

 
bardia_m
bardia_m
کاربر طلایی2
تاریخ عضویت : آذر 1389 
تعداد پست ها : 6374

روضه گوش کردن در ماشین فازی دارد که غیر از مجلس نشینی است!

از وقتی گواهینامه گرفتم زیاد پیش میاد که تنهایی یک مسیر نیم ساعتی یا بیشتر را در ماشین باشم و به قول حاج علیرضا پناهیان خدا ماشین را بخاطر ضبطش آفرید! روضه گوش کردن در ماشین فازی دارد که غیر از مجلس نشینی است. اهلش به خوبی میدانند که ضبط ماشین با MP3 Player و «پیاده رویِ هدفون در گوش» هم قابل مقایسه نیست!

یک تجربه کلی پیدا کردم. گاهی اوقات اگر یک قطعه مداحی را که روضه داغی است زیاد گوش بدهیم، به آن عادت می کنیم و حتی ممکن است در ماشین، آن ترک خاص درحال پخش باشد و تو اصلا متلفت نشوی.

 

ممکن است این قطعه مداحی، روزگاری برای تو اوج روضه بوده باشد. ممکن است که بارها در تنهایی آن را گوش داده باشی و از شدت گریه دیگر جلویت را تار دیده باشی، اما ظاهرا این سرنوشت برای چنین ترکهایی هم خواهد رسید! این نوعی مرگ است برای آن قطعه مداحی اما نسبت به شخص تو.

اما بدان که همیشه ممکن است روزی برسد که دوباره آن را در ماشین بگذاری و باز هم به اوج مصیبت متوجه بشوی و با آن یک لحظه استثنایی را تجربه کنی. یکی از این زمانها آن زمانی است که ماشین پر باشد و وقتی آن قطعه مداحی را میگذاری کم کم فضا ساکت شود. بعد متوجه میشوی انگار نگاه ها دارد به بیرون ماشین خیره میشود. هر کسی به یک نقطه خیره شده به نحوی که صورت هیچ کس به سمت دیگری نیست. اینجاست که دوباره متوجه زنده شدن احساست نسبت به آن قطعه مداحی میشوی.

حالا فرض کن که در ماشین یک خانواده کامل از «برمه سانان(1)» را سوار کرده باشی؛ آن هم از یکی از اصیلترین گونه هایش؛ نوادگان مرحوم حاج مهدی (که برای برمه شناسان شناخته شده هستند). آنگاه وقتی روضه را روشن می کنی و همه افراد ماشین، یکپارچه و بلند گریه می کنند انگار داری چیزی از این روضه را تجربه می کنی که قبلا هم آن را تجربه نکردی. حالا میفهمی که چرا وقتی صبحهای جمعه کلی «ندبه» می کنی، بعد چند صفحه که دیگر موقع خسته شدن است این جمله را میگویی که:

«هَلْ مِنْ مُعینٍ‏ فَاُطیلَ مَعَهُ الْعَویلَ وَالْبُكآءَ؟ هَلْ مِنْ جَزُوعٍ فَاُساعِدَ جَزَعَهُ اِذا خَلا؟ هَلْ قَذِیَتْ عَیْنٌ فَساعَدَتْها عَیْنى‏ عَلَى الْقَذى؟‏(2)»

پس اگر اهل معنا و توجهات باطنی نیستید و ارزش این فرازهای دعای ندبه را نمی فهمید غم مخورید. یک حالت برای ما مادیون نیز وجود دارد که در آن میتوان در آن به شهود این فراز نشست. یا باید یک ماشین بخری که ضبط آن عالی باشد یا برای ماشینت یک ضبط عالی بخری! البته مراتب پایینتر آن را هم میتوانی تجربه کنی؛ mp3 player  بخری و گروهی در کوه و دشت روضه تکراری گوش بدهید! البته برای این مرتبه  walkmanهای قدیم مناسبتر بودند که صدایشان در دشت می پیچید و بعد هم صدا گم میشود.

 

(1)برمه در زبان محلی ما یعنی گِریه. «برمه سانان» بر وزن «گُربه سانان»!!
به مسخره نگفتم. این تعبیر را من نساخته ام. حداقل ده، بیست سال پیش وضع شده است. اینها یک گونه نادر از بشر هستند. تنها گونه ای که که میتوانند در ترافیک درون شهر هم هر وقت دلش خواست روضه را روشن کنند و مثل یک مجلس پرشور زار زار گریه کند. چه تنها باشند چه دسته جمعی. تنها این گونه است که برایشان فرقی نمی کند که یک دقیقه قبل از روضه در حال خنده بوده باشند یا در حال هر کاری دیگر! گونه خاصی است این گونه که در معرض انقراض بودند اما با حمایتهایی که بعد از انقلاب از آنها شد، دوباره تعدادشان در جامعه بالا رفته است. به خاطر همین هم از پسوند گونه سازِ «سانان» برایشان استفاده شده است.
 
(2) آیا کمک کاری هست که با او فریاد و گریه را طولانی کنم؟ آیا بی تابی هست که چون به خلوت رود در زاری و جزع کمکش کنم؟ آیا چشمی هست که خار فراق در آن خلیده و گریان باشد تا چشم پرخار من نیز یاریش دهد؟


پنج شنبه 2 دی 1389  12:51 PM
تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها