جاناتان لوول از محققان این پروژه میگوید: «دانشمندان میتوانند پروتئینها را به نانوذرات متصل کنند اما این کار با دشواری همراه بوده و کسی تاکنون روشی ساده برای این کار ارائه نداده است. ما در این پروژه نشان دادیم که میتوان به سادگی نانوذرات و پروتئینها را به هم متصل کرد.»
محققان در این پروژه از نانوذرات کلروفیل، فسفولیپید و کبالت استفاده کردند. پروتئین موردنظر با زنجیرهای از امینواسیدهای موسوم به پلیهیستیدین اصلاح شده است. پلی هیستیدین در تحقیقات حوزه پروتئین به کرات مورد استفاده قرار میگیرد. پژوهشگران، پروتئین پلیهیستیدین را با نانوذرات ترکیب و به آب وارد کردند. یک سر پروتئین وارد لایه بیرونی نانوذره شد در حالی که سر دیگر آن آزادنه به حرکت درمیآید.
محققان برای بررسی اثربخشی این روش، ترکیب را به محلولی افزودند که موجب افزایش کارایی واکسنها میشود. نتیجه بسیار رضایتبخش بود. این ساختار سه گانه به خوبی در مقابل ویروس ایدز مقابله میکند. پژوهشگران از این ترکیب برای مقابله با سلولهای سرطانی استفاده کردند. دوباره نتیجه جالب توجه بود. این ساختار همانند یک بمب موجب تخریب تومور شد. بنابراین این سیستم دارویی دارای پتانسیل مبارزه با سرطان است. هدف نهایی محققان بهبود این روش و هدایت آن به سوی آزمونهای بالینی است.
