زندگینامه
سال 1285 شهر تهران میزبان قدوم معصومه بود، کودکی مهربان که در سایه ی پدری فرزانه به نام «علی» بزرگ شد و ازدواج کرد. تمام سال های کودکی و نوجوانی او در سیاهی و ظلمت حکومت قاجار و پهلوی گذشت. معصومه چندی بعد صاحب 4 فرزند شد و عاشقانه به تربیت اسلامی آنها همت گماشت. اما تقدیر بر آن بود که او در اسفند ماه سال 1366 در سن 81 سالگی شهد شیرین شهادت نوشد و نامش در جرگه ی شاهدانی ثبت گردد که قربانی حملات بی رحمانه ی دشمن بعثی به مناطق مسکونی تهران گردد.
