زاغمرز، روستا یی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران است.
مردم
جمعیت 10000 نفر
ساكنان روستا ي زاغمرز بهشهر بخش مركزي دهستان ميانكاله حتي يک واژه مازندراني ندارند و همگي به زبان زابلي و بلوچي سخن ميگويند. در زاغمرز چند زبان رایج است. 1- زبان زابلی و بلوچی 2- مازندرانی 3- که ازهمه مهم تر است زبان کردی ( اورامی) است.
غالب ساكنان روستاهاي زاغمرز و حسينآباد، امیر آباد و زينوند واقع در بخش مركزي دهستان ميانكاله كردهاي ايل بزرگ عبدالملكي هستند و اين چهار روستا در محل به چهار قلعه عبدالملكي معروف است. اين ايل داراي چهار طايفه به نامهاي فهروند، زينوند، شيخوند و كالوند است. پيشينه تاريخي اَوْملكي يا عبدالملكيها به قبل از اسلام برميگردد و زمان كوچ آنها به مازندران، پس از انقراض سلسله زنديه بوده است. آقامحمدخان قاجار دوازده هزار خانوار عبدالملكي، كلهر، مافي و خواجهوند را به همراه خانواده لطفعليخان زند به تهران تبعيد كرده ايل عبدالملكي نزديك به سه سال در شهريار به سر بردند و سپس به منطقه نور و كجور در مازندران كوچانده شده و در نهايت در زمان سلطنت ناصرالدينشاه به شبه جزيره ميانكاله كوچيدند و امروز ساكنان چهار قلعه عبدالملكي از طوايف و تيرههاي مختلف به شرح زير هستند. روستاي زاغمرز چهار طايفه فهروند به نامهاي پاشاكلاهي _ كُلَسَوَند (گل اسفند) شاهقلي و چهاربينچه دارد. روستاي «زينوند» شش تيره يا حوزه به نامهاي حوزه قره _ حوزه اشتمعي، حوزه مراويس، حوزه شيبه سري، حوزه دونه، حوزه رضا دارد. در روستاي اميرآباد چهار طايفه شيخوند، حَتَم _ مريدوند و ملك شعبان و دوازده تيره زندگي ميكنند. در روستاي حسينآباد نيز چهار طايفه كالوند، كمرشافي، جماليوند و سلياكوتي با دوازده تيره زندگي ميكنند. ساكنان چهار قلعه عبدالملكي هر چند كه به زبان مازندراني تسلط كافي دارند ولي زبان كردي را فراموش نكرده و در خانواده رسما به زبان كردي سخن ميگويند.
مشاغل رایج اهالی زاغمرزعمومأکشاورزی و باغداری است که در این میان عدّه ای نیز به شغل دامپروری مشغول میباشند. عدّه اندکی نیز در کار های صنعتی مانندبسته بندی و جعبه سازی و تراشکاری و بخش خدمات و… مشغولند. با آمدن بانک ها و ایجاد موسسات بزرگ دولتی مثل بندر امیر آباد و نیرو گاه برق و شرکت صدرا و…. عدّه ای نیز در این تاًسیسات شاغل شده اند امّا در مقابل خیل بیکاران منطقه تعداد نا چیزی میباشند . این موسسات به جای استفاده از نیرو های بومی و جوانان تحصیل کرده و بیکار زاغمرز و منطقه از نیرو های غیر بومی استفاده می کنند.
شورای طایفه های زاغمرز همچون دیگر شورا های طایفه ای چهار قلعه سابقه ای طولانی و تاریخی در میان ایل عبدالملکی دارد که در طول تاریخ نقشی همچون یک مجلس مشورتی در کنار رییس ایل داشته است.
