سوره "الفت"
سوره "ايلاف" مكى است و به جهت پيوستگى مطالبش با سوره فيل، بعضىها اين دو را يك سوره حساب كردهاند.
يكصد و ششمين سوره از كلام الله مجيد، سوره مباركه ايلاف به معني الفت دادن مي باشد.
نام ديگر سوره «قريش» است. در رابطه با سوره قبلى، كه دشمنان حبشى مهاجم به كعبه نابود شدند، اين كار، بخاطر تجمع خاطر و انس و الفت و ايمنى «قريش» در كوچهاى تابستانى و زمستانى انجام گرفت و در مقابل، از آنان انتظار است كه خدا را پرستش كنند.
سوره "ايلاف" مكى است و به جهت پيوستگى مطالبش با سوره فيل، بعضىها اين دو را يك سوره حساب كردهاند.
اين سوره 5 آيه دارد و در سال 3 بعثت، بعد از سوره «تين» نازل شده است.
