جواب مسابقه اول واژه بازی(بنفشه اقاقی آجوگا)

نام علمي بنفشه ( L ) Viola odorata )
كه به فارسي بنفشه، بنفشه وحشي و در كتاب طب سنتي با نام «بنفسج» و فرفير نام برده شده است. به انگليسي Sweet ·Violet-Violet و در هندي نيز بنفشه گفته

« بنفشه گیاهی است فصلی که در بیشتر نواحی معتدل جهان یافت یم شود وبانام عملی vi0la و ازخانواده ی violaceae و violaodrata است که در ایران از قدیم به نام بنفشه و درهند نیز به همین نام معروف بوده است .
این گیاه وپایادوساله بوده و با برگهای بیضی شکل و یا قلبی به رنگ سبز تند می باشد . بنفشه انواع گوناگون دارد و گلهای آن منفرد و زیبا ، معطر و به رنگهای بنفش روشن و سیر ، زرد ، آبی ، سفید و قرمز است که در اوایل بهار ظاهر می شود . گونه هایی از این گل بصورت وحشی در کنار جویبارها و درایران در کوهپایه های البرز و شمال ایران و جنگل های گرگان می روید .
نوع زینتی آن نیز درباغ ها کاشته میشود . نام عربی آن فرضیربوده و درمیان اعراب به بنفسج هم نام برده می شود
. بنفشه در نزد اطبا سنتی نیز به دارویی بسیار مفید معروف بوده است . ابوعلی سینا این پزشک پر آوازه بنفشه را این گونه توصیف کرده است : طبیعت آن سرد و تر است . اگر گل و برگ بنفشه را با قاقوت جو ضماد کنند ، ورم گرم را فرومی نشاند
. بوکردن و مالیدن آن برسر ، سردرد را تسکین دهد . مربای بنفشه با شکر درمان سرفه گرم است و سینه را نرم می نمای . شربت بنفشه درمان ذات الجنب و شش می باشد . التهاب معده را از بین می برد و علاج کلیه درد است . تناول بنفشه خشک صفرا را بیرون می راند
گل بنفشه ، خارج از توصیفاتی که این طبیب بزرگ سنتی از آن کرده خواص فراوان دیگری نیزدارد که از آن جمله است : « پاد زهر سموم حیوانی است . مسهل و ضد صفرا است . ضد سرطان بوده ، برای درمان سرما خوردگی ، برنشیت حاد ، دردگلو و نزله و بیماری های سینه مفید است . از گل بنفشه درموارد مخملک ، سرخچه و سرخک و سایر تب های دانه ای استفاده می شود . شستشوبا دم کرده ی بنفشه ، برفک دهان را ازبین می برد ، خوردن میوه 3 مثقال گل بنفشه ی ساییده که مخلوط با گل قند باشد جهت تب های کهنه مفید است
. خواب آور و محلل ورم ها بوده ، حرارت و سوزش ادارار را ازبین مي برد . برای سردرد و سختی سینه و خلق نافع است . مسکن عطش بوده و فشارخون را پایین می آورد . برگ بنفشه دارای اثر نرم کننده بوده چنانچه آن را را روغن مخلوط کرده و برپوست بمالند آن را نرم و لطیف می نماید .
ریشه ی بنفشه قی آور بوده و مانند گل وبرگ آن موثر در درمان سرطان است
. از روغن بنفشه برای جلوگیری از ریزش مو ، نرم کردن پی ها و مفاصل استفاده می شود . مالیدن این روغن برسینه ی اطفال جهت درمان سرفه خشک به غایت مفید است و اگر پنبه ی آغشته را این روغن را شیاف نمایند برای درمان بی خوابی اثری فوق العاده دارد .
طبق تحقیق برای مصارف پزشکی و دارویی ، این گیاه ویژگی های دیگری را نیزداراست که از آن جمله است : « ضد التهاب ، خلط آور ، ادرارآور ، ضد تومور ، ضد رماتیسم ، ملین ، ضد میکرب ، معرق ، تثبت کننده ی دیواره ی مویرگ ها و تصفیه کننده ی خون و رفع کننده تب خال و کورک است » .
طرز استفاده و مقدار مصرف :
دم کرده : مقدار 5 گرم از گل بنفشه خشک و یا 50 گرم از گل تازه ی بنفشه را دریک لیترآب دم کنید ( درموقع تهیه نباید زیاد جوشانده شود چون از اثر آن کاسته می شود ) .
شربت : 4 تا 20 گرم گیاه کامل ( گل و برگ و ریشه ) را در 250 گرم آب خیس کرده و 12 ساعت بگذارید خیس بخورد سپس با کمی شیروقندمخلوط کرده بجوشانید تا به یک سوم تقلیل یابد) .
پودر: گل خشک شده را ساییده و بعد از صاف کردن دم کرده ی گل مقداریک قاشق مرباخوری ازآن را روی دمکرده ریخته ( بصورت خام و پخته ) برای رفع سرفه و تب به بیماربخورانید .
روغن : 150 گرم گل بنفشه را در 450 گرم روغن کنجد کمی حرارت داده و سپس به حال خود می گذاریم بعد از چند روز صاف کرده و مجددا همین مقدار گل بنفشه به آن می افزاییم و کمی حرارت داده ، این عمل را آن قدر ادامه می دهیم تا روغن کاملا رنگ و بوی بنفشه را بگیرد . دانه : 6 تا 10 گرم دانه را در 150 گرم آب خیسانده و میل نمایید .
توجه لازم به ذکر است که زیاده روی در خوردن گل بنفشه ممکن است باعث سنگینی معده و آشفتگی حال شده و موجبات ضعف را فراهم آورد که دراین صورت باید از انیسون ( بادیان رومی ) استفاده کرد . همچنین مصرف زیاد آن به تهوع و استفراغ منجر خواهد شد .
·طبيعت بنفشه طبق رأي حكماي طب سنتي سرد و مرطوب است و از نظر طب اسلامي معتدل است
خواص دارويي
از گل بنفشه به عنوان نرم كننده اختلالات صفراوي و ناراحتي ريه استفاده مي‌شود. در هند از گل بنفشه بعنوان معرق و براي تب استفاده مي‌شود
گل بنفشه مسهل صفرا مي‌باشد و عطش، حدت خون، تب‌هاي گرم و خفقان را تسكين مي دهد. اگر همراه آلو و ماءالشعير خورده شود اثر آن بيشتر است. براي نزله، زكام، سرفه، سرماخوردگي، ناراحتي‌هاي معده، كبد، طحال و درد كليه چه از طريق ماليدن و دم كرده آن روي عضو و يا استفاده از ضماد آن نافع است. بوييدن گل تازه بنفشه ·خواب‌آور است ريختن چند قطره از دم كرده بنفشه در بيني براي بازكردن راه تنفس و رفع التهاب سينه و زكام و ماليدن آن در جهت درمان ·ريزش مو، نرم‌كردن اعصاب و مفاصل خيلي نافع است و درمان كننده صرع اطفال، ضد احتباس ادرار و سوزش آن است گل بنفشه براي تصفيه خون، رفع جوش، كورك، تبخال و نظاير آن مفيد است. ضماد گل بنفشه براي بيماري‌هاي پوستي تجويز مي‌شود و از ريشه آن بعنوان قي‌آور استفاده مي‌گردد. زياده‌روي در خورن گل بنفشه موجب ضعف و باعث سنگيني ·معده و آشفتگي حال مي‌شود و در اين قبيل موارد بايد انيسون خورد گل بنفشه را در موقع تهيه نبايد زياد جوشاند زيرا اثر آن كاسته مي‌شود و دم كردن آن هميشه بهتر است. خوردن گل بنفشه با آب سرد (10-20 گرم) ضد اسهال است. بنفشه سردرد حاصل از صفرا و كم‌خوني را در صورتيكه بوئيده يا نوشيده شود فرو مي‌نشاند. هر بار استعمال آن از سختي ادرار و ساير بيماري‌ها مي‌كاهد. زنبق يا سوسن كه همان گل سفيد (رازقي) است روغن آن بازكننده دهانه رحم و دردهاي آن است. مقدار خوراك آن 5 گرم از پودرخشك و 50 گرم از گل تازه بنفشه دم كرده ·است طرز تهيه روغن روغن كنجد 450 گرم، گل بنفشه 150 گرم كه حرارت داده بعد از هر چند روز صاف كرده مجدداً همين مقدار گل بنفشه به ·آن مي‌افزايند تا كاملاً رنگ و بوي گل بنفشه بگيرد