حق همكيشان اين است كه به فكر آزارشان نباشى، بلكه براى آنها مايه رحمت باشى، با بدرفتاران مدارا كنى، با آنها الفت گيرى و به صلاحشان آرى، و از نيك- رفتاران- به تو احسان كرده باشند يا نه- تشكر كنى، كه اگر به خود هم احسان كند (و طبعا نيك رفتار باشد) به تو كرده، چه آزارش را از تو باز داشته، زحمتى برايت فراهم نكرده، و خود را از (آزار) تو نگه داشته، پس به همه دعا كن، همه را يارى ده، مقام هر يك را رعايت كن، بزرگان را به جاى پدر، كودكان را به جاى فرزند، ميانسالان را به جاى برادر خود شمار: هر كه نزدت آمد با وى لطف و مهربانى كن، و حقوق برادرى را در حقش مراعات كن.