بافت تاریخی و منحصر بفرد روستای بیده از توابع شهرستان میبد روی یک تل طبیعی رسی قرار گرفته و ساختارهای شهری و معماری را در بر گرفته است لذا بیده را تحت عنوان “ده دژ” نیز مطرح میکنند.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، منطقه یزد، بافت قدیم بیده که در زمانهای دور از سه طرف به شکل یک شبه جزیره محصور به آب بوده است، شامل عناصر با ارزش معماری از قبیل خانه برونی مربوط به دوره ایلخانی، مسجد زیروک با معماری بومکنی و آسیاب آبی بیده است.
آنچه روستای بیده را در زمرهی روستاهای واجد گردشگری ایران قرار میدهد، بافت حیرت انگیزی است که از دوران بسیار دور باقی مانده و در غفلت مسئولان در حال از بین رفتن است به طوری که اگر چاره جدی برای آن اندیشیده نشود به زودی جز ویرانهای، چیزی از آن باقی نخواهد ماند.
بافت تاریخی این روستا به واسطه دو رودخانه در غرب و شرق آن و اتصال این دو رودخانه به وسیله خندقی از دیگر روستاهای ایران متمایز شده است و علاوه بر این به خاطر اختلاف سطح زیاد بین روستا و کشتزارها، مناظر زیبایی را به وجود آورده که این موهبت در حال از بین رفتن است.
البته این بافت عمدتاً در دو طبقه ساخته شده تا اختلاف سطح زمین برطرف شود تا آنجا که قسمتی از این بافت در دل صخره رسی کنده شده و قسمتهای ساختمانی دیگر نیز به آن اضافه شده است.
مسجد زیروک یکی از آثار تاریخی این روستای مربوط به دوره قاجار است که به شماره ۱۰۸۸۰ ثبت ملی شده است. ساخت این مسجد به روش معماری بوکنی بوده و به عبارتی هیچ گونه آجر یا خشت در آن استفاده نشده است بلکه در دل صخره رسی کنده شده است.
خانه برونی یا دارالبرهان، یکی از آثار تاریخی به جا مانده از دوره ایلخانی در این روستاست که در سال 75 به شماره ۱۸۳۶ ثبت ملی شده است.
بقعه پیرچراغ نیز از دوارن بازمانده از دوره قاجار است که یک اثر ثبت ملی شده به شماره 21689 و در ضلع غربی روستای بیده است.
