در سایه نمی نشست...

 پایگاه علم الهدی در اهواز، محل شست و شوی لباسهای رزمندگان و شهدا بود كه پس از شست و شو و رفو، دوباره برای استفاده رزمندگان به جبهه فرستاده می شد.

 در آن جا خانم های زیادی مشغول شست و شوی لباس ها بودند. یكی از خانم ها كه نوه اش شهید شده بود، فقط لباس های غرق به خون رزمندگان را می شست.

 گاهی در میان لباس ها، قطعه ای استخوان پیدا می كرد و آن را به من می داد كه دفن كنم. از ساعت 8 صبح تا ساعت 6 بعد از ظهر، به جز وقت نماز و ناهار، مشغول شستن لباس ها بود.

نه گرما را حس می كرد و نه خستگی را می شناخت. در دمای بالای 50 درجه ی اهواز زیر آفتاب، لباس ها را می شست. تمام بدن او، از گرما و آفتاب تاول زده بود ولی باز هم زیر سایه نمی نشست. شب ها، تاول های بدن او را چرب می كردم تا كمی برای روز بعد التیام پیدا كند.

 هرچه به او می گفتم: زیر سایه بنشین، قبول نمی كرد و می گفت: مگر بچه های رزمنده سایبان دارند كه من زیر سایه بنشینم. آن قدر به این كار ادامه داد تا این كه جنگ تمام شد.