بسم الله الرحمن الرحیم
یکی از شهدا که با بالهای پرواز فرشتگان پیوند خورده بود می گوید: کسی که می خواهد از سیم خاردار های دشمن عبور کند باید اول از سیم خاردار های نفسش عبور کند.
بچه های تخریب (شهید مصطفی جهاندیده ) از جنس آسمان بودند، شب ها حسینیه گردان تخریب دیدنی تر می شد ، همه در حال و هوای مناجات با خدا بودند، انگار که آسمان ، خدا بود و زمین بال های جبرئیل و چه حالات نابی را می شد از این مکالمه ها پیدا کرد، کار بچه ها از چند روزی قبل از عملیات شروع می شد و کشف استقرار دشمن آن هم درست در دل دشمن کار آسانی نبود، بچه ها پرچمدار جهاد بودند و طلایه داران عبور .
خلاصه محفلی بود فرمانده و رزمنده نداشتند ، بچه های همسنگر بودند و فقط یک جبهه ، آن هم جبهه حق علیه باطل . شب عملیات که می شد عجب پایکوبی در دلها به پا بود ، بچه ها به هم می گفتند ، اگر رفتی هوای مرا هم داشته باش تا من هم بیایم ، شفاهت یادت نرود.
روز افزون باد مقامشان ربی ، نهایت باد اجرشان و یادشان جاوید.
رزمنده دوکوهه – ناصر ملکی
