استوماتيت عبارت است از التهاب فراگير دهان(شامل مخاط دهان، لب ها، زبان و كام) كه داراي 2 نوع اصلي است: استوماتيت هرپسي حاد و استوماتيت آفتي(زخم دهان) كه شايعتر است. ساير انواع عبارتند از ژنژيويت، پريودنتيت، كانديدياز(برفك) و آنژين و نسان. استوماتيت ممكن است نشانهاي از يك اختلال زمينهاي جديتر باشد.
علايم شايع
- علايم بسته به نوع فرق مي كنند.
- التهاب دهان.
- قرمزي و خونريزي.
- درد خفيف تا شديد.
- زخمهاي دهان.
- تنفس بدبو.
- ممكن است با بي اشتهايي، خستگي، تب و تحريك پذيري همراه باشد.
علل
عفونت- تروما- خشكي- تحريك كننده ها- عوامل سمي- بيش حساسيتي- بيماري هاي خودايمني- كمبود ويتامين- كمخوني- گاهي ناشناخته.
عوامل افزايش دهنده خطر
- آلرژي به غذا يا داروها.
- سيگار كشيدن.
- دندان مصنوعي.
- استرس روحي، اضطراب.
- دندان هاي ناهموار.
- پرتودرماني.
- شيمي درماني.
- سوء مصرف الكل، غذاهاي داغ يا چاشني ها.
- حساسيت به دهان شوها، رنگ شكلاتها، رژ لب.
عوارض جانبي داروها
مواجهه شغلي با رنگ ها، فلزات سنگين، بخار اسيد، غبار صنعتي.
عواقب مورد انتظار
در اكثر موارد در عرض 2-1 هفته و در ساير موارد 3-2 هفته بهبود مي يابد. برخي نيازمند درمان هستند و سايرين خود به خود بهبود مي يابند. پيامدهاي ديگر به اختلال زمينهاي بستگي دارد.
عوارض احتمالي
ممكن است پس از درمان عود كند. اختلال زمينهاي ممكن است عوارض خطرناكي دربر داشته باشد.
درمان
درمان بسته به علت فرق مي كند. گاهي تعيين آن مشكل است. معاينه فيزيكي لازم است و گاهي تهيه گستره يا كشت ضايعات عامل مسبب را مشخص مي كند. بهداشت كامل دهان مهم است. ترك سيگار - دندان هاي مصنوعي را از لحاظ تناسب با لثه ها خوب كنترل كنيد.
داروها
در صورتي كه بتوان علت زمينهاي را كشف كرده داروها به طور خاص متوجه آن خواهند بود. ممكن است شستشو دهنده هاي بيني يا قرص هاي خوراكي تجويز شوند. داروهاي بي حس كننده موضعي ممكن است مفيد باشند. در صورت مشخص شدن عامل مسبب، داروهاي ضد قارچ، ضد باكتري يا استروئيدي موضعي - مكمل هاي ويتاميني در صورت نياز.
رژيم غذايي
ممكن است لازم باشد از غذاهاي چاشني دار يا غذاهايي كه سفت، تيز يا خشك هستند، اجتناب شود. از هر غذايي كه يك واكنش آلرژيك برانگيزد، خودداري كنيد.
در چه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم استوماتيت را داشته باشند. اگر پس از شروع درمان، علايم بدتر شوند. اگر دچار علايم جديد و غير قابل توجيه شدهايد. داروهاي مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جانبي داشته باشند.
