التهاب عفونی کبد(هپاتیت ویروسی)
هپاتیت ویروسی عبارت است از التهاب کبد در اثر یک ویروس. هپاتیت ویروسی انواع مختلفی دارد. شایعترین انواع آن هپاتیت A و B هستند. سایر انواع آن عبارتند از هپاتیت C ، D ، E ، G .
مراحل اولیه:
علایم شبیه آنفلوانزا، مثل تب، خستگی، تهوع، استفراغ، اسهال بیاشتهایی
چندین روز بعد:
-
زردی چشم ها و پوست در اثر تجمع بیلی روبین در خون
-
تیره شدن رنگ ادرار در اثر وارد شدن بیلیروبین اضافی به ادرار
-
اجابت مزاج روشن، به رنگ خاک رس، یا سفید
-
هپاتیت A و E : ویروس معمولاً از راه آب یا غذا وارد بدن میشود، خصوصاً صدف خام که توسط فاضلاب آلوده شده باشد.
-
هپاتیت B : معمولاً از راه آمیزشی، تزریق خون، و تزریق یا سرنگ آلوده انتقال مییابد. مادری که هپاتیت B دارد ممکن است عفونت را به نوازش انتقال دهد. بعضی از موارد هم بدون دلیل مشخص و راه شناخته شدهای برای انتقال عفونت رخ دادهاند.
-
هپاتیت C : معمولاً از راه تزریق موادمخدر داخل رگ، تزریق خون و سایر انواع مواجهه با خون یا محصولات خونی آلوده انتقال مییابد. البته در 40% از موارد، راه انتقال معلوم نیست.
-
هپاتیت D : بهطور جداگانه از هپاتیت B نمیتواند رخ دهد.
-
هپاتیت G : الگوی انتقال مشابهی مثل هپاتیت C دارد؛ معمولاً از راه خون انتقال مییابد.
-
مسافرت به مناطقی که بهداشت نامناسبی دارند.
-
بیبندوباری
-
تزریق موادمخدر داخل رگ
-
مصرف الکل
-
تزریق خون
-
کارکنان پزشکی و سایر حرفههای خطرزا
-
مهد کودکها یا مراکز نگهداری
-
دیالیز
-
تغذیه نامناسب
-
وجود بیماری که باعث کاهش مقاومت بدن شده باشد.
-
از خطرات ذکر شده در بالا دوری کنید.
-
اگر با فرد هپاتیتی در تماس بودهاید، با پزشک خود در رابطه با تزریق گاما گلوبولین برای پیشگیری یا کاهش خطر هپاتیت مشورت کنید.
-
اگر در زمره افرادی هستید که خطر هپاتیت آنها را تهدید میکند، مثل کارکنان بیمارستانها، دندانپزشکان و غیره، واکسن هپاتیت A و B را دریافت کنید. واکسن سایر انواع هپاتیت ویروسی در دست بررسی است. گاهی ممکن است ایمونوگلوبولین نیز لازم شود.
-
واکسیناسیون هپاتیت B برای همه نوزادان و شیرخواران
زردی و سایر علایم به حداکثر خود میرسند و سپس در عرض 16-3 هفته تدریجاً ناپدید میشوند. اکثر افرادی که وضعیت سلامتی خوبی دارند در عرض 4-1 ماه کاملاً بهبود مییابند. در درصد کمی از افراد، دچار هپاتیت مزمن میشود. با بهبود از هپاتیت ویروسی معمولاً ایمنی دایمی نسبت به آن ایجاد میشود.
-
نارسایی کبد، سیروز کبد، سرطان کبد، حتی مرگ
-
هپاتیت مزمن. این بیماران معمولاً حامل ویروس هستند و عامل بالقوهای برای انتقال عفونت به افراد خانواده و همسر هستند. این افراد امکان دارد ظاهراً خوب و سرحال باشند و متوجه عفونت خود نشوند.
-
بررسیهای تشخیصی عبارتند از آزمایش خون برای شناسایی عفونت، بررسیهای مربوط به کار کبد، و نمونهبرداری از کبد در موارد شدید یا مزمن
-
اکثر بیماران هپاتیتی را میتوان بدون خطر زیاد در منزل تحت مراقبت قرار داد. جداسازی کامل بیمار ضروری نیست، اما فرد بیمار باید وسایل جداگانهای برای خوردن و آشامیدن داشته باشد یا از وسایل یک بار مصرف استفاده کند.
-
اگر هپاتیت دارید یا مراقبت از یک فرد هپاتیتی را به عهده دارید، دستان خود را مرتباً و به دقت بشویید، خصوصاً پس از اجابت مزاج
-
برای درمان هپاتیت تعداد کمی داروی اختصاصی وجود دارد.
-
امکان دارد داروی ضد التهاب کورتیزونی در موارد شدید تجویز شود تا التهاب کبد کاهش یابد و علایم بهتر شوند.
-
برای هپاتیت B و C مزمن ممکن است آلفا ـ اینترفرون مورد استفاده قرار گیرد.
-
توصیه میشود تا زمان رفع زردی و بازگشت اشتها استراحت در رختخواب انجام گیرد. زمان بازگشت به کارهای روزمره در افراد مختلف بسیار متفاوت است.
علیرغم نداشتن اشتها، خوردن وعدههای غذایی کوچک و متعادل به بهبود بیماری کمک خواهد کرد. روزانه حداقل 8 لیوان آب بنوشید. هرگز الکل ننوشید.
-
اگر شما یا یکی از اعضای خانوادهتان علایم هپاتیت را دارید یا با فردی که این علایم را داشته است تماس داشتهاید.
-
در صورتی که علایم زیر به هنگام درمان رخ دهند:
-
بیشتر کم شدن اشتها
-
خوابآلودگی زیاد یا گیجی
-
استفراغ، اسهال، یا درد شکمی
-
بیشتر شدن زردی؛ به وجود آمدن بثور پوستی یا خارش
