دَق یا ضرب یا پرکوسیون ( Percussion)
در مطالعه علائم بیماری به معاینه و تشخیص توسط ضربه زدن بر روی پوست و بویژه بر روی نواحی از بدن که دارای حفره است مانند شکم و شانه(ششها) گفته میشود. این روش معاینه یکی از چهار جزو اصلی در آزمایش بالینی (آزمون کلینیکال) شمرده میشود٬ هنگامیکه به همراه آن معاینه٬ لمس و گوش دادن(سمع) انجام میشود.
دق کردن
برای تعیین کردن محل، اندازه، دانسیته و تایید وضعیت غیرطبیعی اعضایی که به وسیله لمس کردن و گوش کردن مشخص شده است، از مهارت دق استفاده میشود.
اگاهی از دانسیته بافت های متفاوت این امکان را به ما می دهد تا محل عضو و یا توده را مشخص کرده با شنیدن نوع صداهای ناشی از دق اندازه و حدود ان را تعیین کند.
|
صدای دق |
شدت |
تون صدا |
طول مدت |
چگونگی صد |
محلی که معاینه کننده صداها را میشنود |
|
تمپانی |
بلند |
زیر |
متوسط |
شبیه صدای طبل |
جایی که هوا محصور شده، غل غل هوای روده،باد کردن حفره دهان |
|
طنین(رزونانس) |
متوسط تا بلند |
بم |
طولانی |
توخالی |
صدای طبیعی ریه ها |
|
طنین زیاد (هیپررزونانس) |
خیلی بلند |
خیلی بم |
طولانی تر |
غرش از طنین |
ریه امفیزمی |
|
سنگین |
اهسته تا متوسط |
زیر |
متوسط |
شبیه به صدای خفه شده |
کبد |
|
یکنواخت |
اهسته |
زیر |
کوتاه |
یکنواخت و یکسان |
عضله |
