چند عدد شعر زیبا

نمی دانم کدامین لحظه در من

به لطف عشق با من نشستی

فروغ لحظه ی دیدار من را

به خاموشی شبها می شکستی

ای لحظه ها من ادمی دل خسته ام ترکم کنید

ای زندگی من ادمی دل مرده ام ترکه کنید

ای اشک گرم ارام ریز بر گونه ی بیمار من

لذت ببر ای غم توهم از این همه ازار من

ای لحضه ی پایان من هی امشب و فردا نکن

بها ر با تو

تا به کی باید رفت از دیاری به دیاری دیگر

از بهاری به بهار دیگر

نتوانم نتوانم جستن .......... هر زمان عشقی و یاری دیگر 

ای کاش ما ان دو پرستو بودیم

که همه عمر سفر می کردیم

از بهاری به بهار دیگر

زندگی به من آموخت که چگونه گریه کنم

                     اما گریه به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم

تو نیز به من آموختی چگونه دوستت بدارم

گیرم بازم بیایی

از عاشقی بخونی

گیرم تا دنیا دنیاست بخوای پشم بمونی...

روز غمم نبودی خوشیت با دیگرون بود ...

منو به کی فروختی؟...

اون از ما بهترون بود...

میای بیا ولی حیف ...

حیف دیگه خیلی دیره ...

حالا که خاطراتت یکی یکی میمیره...

کی گفته بود که تنهام وقتی تو رو ندارم ...

بازم میگم بدونی منم خدایی دارم...

برگشتی اما انگار  تو باختی توی بازی ...

غرورتم شکستن به چیت داری می نازی؟...

رهام نکن

رهام نکن عزیزم دلتنگتم همیشه

زندگی بی تو گلم، تنهایی که نمی شه

قشنگه من می دونی، دیوونه ی تو هستم

خدای قلبمی تو، عشقتو می پرستم

سکوت نکن که حرفت راه غمو می بنده

برده دلم بازی رو، به طالعش می خنده

بمون زندگیم، تا آخرش باهام باش

سر می ذارم روی شونه هات فقط تو تکیه گاهم باش

روز تولد تو

روز تولد تو یه روز بارونیه

مردن برات تو اون روز یه رسم مجنونیه

تولد تو مثل تولد یه نوره

بین دلامون امسال یه راه خیلی دوره

روز تولد تو یه روز خیلی نابه

یه رنگ خیلی روشن به وسعت یه خوابه

تولد تو یعنی تولد فرشته

خدا تو سرنوشتم اسم تو رو نوشته

تولد تو یعنی علت شعر شاعر

به پاس این همه عشق بمون یه بارمسافر

روز تولد تو واسه همه عزیزه

اسمونم تو اون روز ستاره پات می ریزه

تولدت واسه من تولد یه درده

نیستی و بی تو چشمام غرق سکوتی سرده

تنها با او ...

وقتی که در ایوان دلتنگی هایت می نشینی

وقتی که پشت یک پنجره بارونی، بی هوا شره می شوی

وقتی دیگر کسی برای شنیدن جمله هایت

به اندازه ای فرصت نمی گذارد

کسی هست که می شود به او پناه برد

کسی که شب دلتنگی ها را با او می توان قسمت کرد

یک نفر هست، یک نفر که تا خواب دوباره ی چشم هایت با توست

شب دلتنگی هایت را با او قسمت کن ، تنها با او

هزار سال به سوی تو آمدم،

افسوس!

هنوز دوری! دور از من، ای امید محال

هنوز دوری، آه، از همیشه دورتری!

همیشه، اما، در من کسی نوید دهد

که می رسم به تو!

شاید هزار سال دگر

۞ خوب کردی ۞

خانه عشق مرا، ویرانه کردی خوب کردی

دل بیچاره ام، دیوانه کردی خوب کردی

مرا دیوانه عالم نمودی از محبتها

بهر جامی مرا پیمانه کردی خوب کردی

من از عشقت چنان پروانه ای کشتم

میان شهرها، افسانه کردی خوب کردی

مرا از خانه ام آواره کردی ای عزیز دل

مرا همسایه ی میخانه کردی خوب کردی

تو زیبایی دریغ از عهد و پیمانت نمی دانم

چو زندانی قفس را خانه کردی خوب کردی

شگفتا عاقبت ما را پریشان کرد زلفانت

اسیر طره ی جانانه کردی خوب کردی

که "تنها" از پریشانی، نمی داند کجا گوید

مرا از دوستان بیگانه کردی خوب کردی

ساده نبود قصه بی تو بودن
چه ساده دل بردی اشک منو ندیدی
خطی رو خاطرات قشنگمون کشیدی
اما به انتظار برگشتنت می مونم
شب تا سحر به یادت غزل غزل می خونم
چه عاشقونه خوندم چه بی بهونه رفتی
ناباورانه موندم که بی نشونه رفتی
من بی تو خیلی تنهام از تو چی مونده بر جا
جز مشتی خاطرات همرنگ خواب و رویا

آخ چه لذتی داره ناز چشماتو کشیدن

رفتن یه راه دشوار، واسه هرگز نرسیدن

می دونم دوستم نداری مثه روزای گذشته

من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اینو نوشته

می دونم فرقی نداره واست، عاشق بودن من

می دونم واست یکی شد بودن و نبودن من