کسی که مهربانی چشمانش بسان زلال جویباران و صفای دلش بسان قرص نان میان همه قسمت می کرد

دلم برای کسی تنگ است

             کسی که دلی برای شنیدن نجوای شبانه ی من داشت و لحنی آرام برای نوازش موهایم

دلم برای کسی تنگ است

             کسی که خالی وجودم را از خود پر می کرد و پری دلم را با وجود خالی خود

دلم برای کسی تنگ است

             کسی که اشکهایم بر روی دستانش می ریخت و او آب آرامش را بر روی گیسوانم

دلم برای کسی تنگ است

             کسی که با او در جمع تنها بودم و در تنهائیمان دنیایی را مالک بودیم

                                                     کسی که زندگانی من است

                                                                         کسی که دوستش دارم

                                                                                  عاشقانه... همیشه تا ابد... تا خود خداوند