"او زنی زیباست چون هر بار که به اتاق کودک می رود،خستگی را با گامهایی پشت سر می گذارد.تمامی مادران از این زیبایی بر خوردارند.تمامی آنان از این درستی و حقیقت و تقدس نصیب برده اند.تمامی مادران از این لطافت بهره مندند که خدا نیز بدان غبطه می خورد _همان یگانه ای که زیر درخت جاودانگی خویش آرمیده است.بله ،شما نمی توانید او را جز در جامۀعشق خویش در نظر آورید.زیبایی مادران بی نهایت شکوه مندتر از عظمت طبیعت است.گونه ای زیبایی که به تصور در نمی آید................

مادر دربرابر فرزند تظاهری نمی کند.او دربرابر فرزند نیست،گرداگرد آن ،درون آن، بیرون آن، همه جای آن است.او فرزند را می گیرد و به حیات جاویدان معرفی میکند.......

حس مادرانه همان خستگی به زانو درآمده است.همان مرگ بلعیده شده است که بی آن ،هیچ شادی به سوی ما نمی آید."

 کریستین بوبن