ای که شمیم یاد تو گشته مرا هم نفسی       

  مردم چشمم به ره است تا که تو از ره برسی

روز و شبم منوراست ز چلچراغ یاد تو             

    روشنی است و خرمی به هر دری که می رسی

خزان شد و بهار شد,بوته شکوفه دار شد       

       زمزمه بیشمار شد ز شوق یار نو رسی

ای تو که ازعشق رخت اشک روانه می رود        

    نشانه ای روانه کن خجسته کن یاد کسی

نیک بگو نیک بگو ز یار نزدیک بگو                  

         خیز و پراکنده بکن عطری از این خوش نفسی

من که دلم خجسته شد غصه ز دستم خسته شد     

 قافیه دسته دسته شد های گر از ره برسی…

شعر از:حجت عرب