˙·٠•♡
همچون نسیم صبح و سحرگاه می‌رود
هرکس میان صحن حرم راه می‌رود
˙·٠•♡
از هر چه غصه دارد و غم می‌شود رها
هر سائلی به خدمت این شاه می‌رود
˙·٠•♡
وقتی فرشته‌های حرم بال می‌زنند
از سینه‌های شعله‌زده، آه می‌رود 
˙·٠•♡
اینجا بهشت روی زمین فرشته‌هاست
از کوی تو فرشته به اکراه می‌رود
˙·٠•♡
خورشید در طواف حرم؛ وه! چه دیدنی است
هرشب به پای بوسی آن ماه می‌رود
˙·٠•♡
باب الجواد راه ورودی به قلب توست
حاجت رواست هرکه از این راه می‌رود
˙·٠•♡