دانلود کتاب چنین گفت نیچه

نيچه را دوست دارم
 چرا؟
 
 اين سوال بدان خاطر نيست كه اكثريت مردم از شنيدن «نيچه را دوست دارم» تعجب مى‏كنند كه چگونه فردى پيدا شده «فيلسوف ملعون» را دوست دارد، زيرا چنين تعجب هايى با فلسفه نيچه نمى‏سازد. او خود توجه داشت كه شيپور دمكراسى او را يك فيلسوف ملعون خواهد كرد. پس او نيازى به دفاعيه ندارد، رديه‏ها را هم شخصاً بوسيده و به عنوان بالشتك درون تابوت به زير سرش گذاشته است. حتى او در اين كار مكان و زمان را در هم نورديده و تكليف رديه‏هاى آينده را نيز روشن كرده است. او با يك فرمول فلسفى - رياضى دريافته بود كه در اصول هستى جهان عدد «سه» وجود ندارد. بعد از عدد «دو» هيچ رقمى نيست. 5 ،4 ،3....الى....همه نسبت‏ها و تضايف و روابط مختلف درونى و برونى رقم «دو» هستند.
 او پس از تعظيم به خدا، وارد تالار الهه‏ها شد همه كرسى‏ها را بيرون ريخت به جز دو كرسى «آپالون» و «ديونيوس» كه مى‏بايست در معبدالمپ او مى‏ماندند.
 آن چه در جهان اصالتاً هست «2» است و بس. هر چيز از مثبت و منفى تشكيل يافته است و در عين حال يا مثبت است و يا منفى، يا علت است يا معلول، يا مقدمه است يا نتيجه‏اى كه مقدمه هم است. هر چيز از دو جنبه مقدمه و نتيجه تشكيل يافته در عين حال يا مقدمه است يانتيجه، هر چيز ازجنبه نرينگى و مادينگى تشكيل يافته و در عين حال يا نر است يا ماده. يا شب است يا روز يا نور است يا ظلمات. و به ويژه در مسئله «سرنوشت بشريت» آنكه تعيين كننده است يا سوپرمن است يا شبح سوپرمن. و چنين گفت زردشت : آنچه اهور آفريده يا يزدان است يا اهريمن.