ابوالاعور

علامه ذهبی در تاریخ اسلام نقل کرده است. روزی ابوالأعور سلمی و عمروعاص به معاویه گفتند: اگر امام حسن علیه‏السلام را وادار به سخنرانی کنی، زبانش به لکنت خواهد افتاد!. 
معاویه از امام حسن علیه‏السلام خواست سخنرانی کند. سخنرانی امام موجب سرافکندگی معاویه شد، عمروعاص و ابوالأعور به امام حسن علیه‏السلام اعتراض کردند. امام در پاسخ به ابوالاعور فرمود: 
قال علیه‏السلام: 
ألم یلعن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم رعلا و ذکوان و عمرو بن سفیان و هذا اسم أبی‏الأعور، ثم أقبل علیه معاویة یعینها فقال له الحسن علیه‏السلام: أما علمت أن رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم لعن قائد الأحزاب و سائقهم و کان أحدهما أبوسفیان و الآخر أبوالأعور السلمی [1] . 
امام حسن علیه‏السلام فرمود: 
(آیا رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم رعل و ذکوان و ابی‏الأعور و عمرو بن سفیان را لعنت نکرد؟. در این هنگام معاویه برای یاری ابوالاعور رو به او کرد و امام حسن علیه‏السلام فرمود: آیا نمی‏دانی که رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم رهبر احزاب و پس رو آنان را لعنت کرد؟ که یکی ابوسفیان بود و دیگری ابوالاعور سلمی.) 

پی نوشت ها: 
[1] 1- احقاق الحق، ج 11، ص 204. 
2- تاریخ الاسلام (للذهبی) سنه‏ی 41 ص 39. 
3- مجمع الزواید، ج 1، ص 113.