با هم قرآن بخوانیم ؛ صفحه 596
دوشنبه 5 مرداد 1394 11:46 AMلَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى ﴿١٥﴾
جز نگونبختتر[ين مردم] در آن درنيايد: (۱۵)
الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّى ﴿١٦﴾
همان كه تكذيب كرد و رخ برتافت. (۱۶)
وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى ﴿١٧﴾
و پاكرفتارتر[ين مردم] از آن دور داشته خواهد شد: (۱۷)
الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّى ﴿١٨﴾
همان كه مال خود را مىدهد [براى آنكه] پاك شود، (۱۸)
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَى ﴿١٩﴾
و هيچ كس را به قصد پاداشيافتن نعمت نمىبخشد، (۱۹)
إِلَّا ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى ﴿٢٠﴾
جز خواستن رضاى پروردگارش كه بسى برتر است [منظورى ندارد]. (۲۰)
وَلَسَوْفَ يَرْضَى ﴿٢١﴾
و قطعاً بزودى خشنود خواهد شد. (۲۱)
وَالضُّحَى ﴿١﴾
سوگند به روشنايى روز، (۱)
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى ﴿٢﴾
سوگند به شب چون آرام گيرد،(۲)
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى﴿٣﴾
[كه] پروردگارت تو را وانگذاشته، و دشمن نداشته است. (۳)
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْأُولَى ﴿٤﴾
و قطعاً آخرت براى تو از دنيا نيكوتر خواهد بود.(۴)
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى ﴿٥﴾
و بزودى پروردگارت تو را عطا خواهد داد، تا خرسند گردى. (۵)
أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى ﴿٦﴾
مگر نه تو را يتيم يافت، پس پناه داد؟ (۶)
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى﴿٧﴾
و تو را سرگشته يافت، پس هدايت كرد؟ (۷)
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى ﴿٨﴾
و تو را تنگدست يافت و بىنياز گردانيد؟ (۸)
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾
و اما [تو نيز به پاس نعمت ما] يتيم را ميازار، (۹)
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾
و گدا را مران، (۱۰)
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾
و از نعمت پروردگار خويش [با مردم] سخن گوى. (۱۱)
أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ﴿١﴾
آيا براى تو سينهات را نگشادهايم؟ (۱)
وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ ﴿٢﴾
و بار گرانت را از [دوش] تو برنداشتيم؟ (۲)
الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ ﴿٣﴾
[بارى] كه [گويى] پشت تو را شكست. (۳)
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ﴿٤﴾
و نامت را براى تو بلند گردانيديم. (۴)
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا﴿٥﴾
پس [بدان كه] با دشوارى، آسانى است. (۵)
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿٦﴾
آرى، با دشوارى، آسانى است. (۶)
فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ ﴿٧﴾
پس چون فراغت يافتى، به طاعت دركوش؛ (۷)
وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ ﴿٨﴾
و با اشتياق، به سوى پروردگارت روى آور. (۸)