با هم قرآن بخوانیم؛ صفحه 534

فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ﴿٦٨﴾ در آن دو، ميوه و خرما و انار است. (۶۸) 

فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٩﴾پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟ (۶۹) 

فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ ﴿٧٠﴾ در آنجا [زنانى‌] نكوخوى و نكورويند. (۷۰)

 فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧١﴾  پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟ (۷۱) 

حُورٌ مَّقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ ﴿٧٢﴾ حورانى پرده‌نشين در [دل‌] خيمه‌ها. (۷۲) 

فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾ پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟ (۷۳) 

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ﴿٧٤﴾ 

دست هيچ انس و جنى پيش از ايشان به آنها نرسيده است. (۷۴) 

فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿٧٥﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟ (۷۵) 

 مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ ﴿٧٦﴾ بر بالش سبز و فرش نيكو تكيه زده‌اند. (۷۶)

 

فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٧﴾پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟ (۷۷)

 

 تَبَارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ﴿٧٨﴾خجسته باد نام پروردگار شكوهمند و بزرگوارت، (۷۸)

 

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿١﴾ آن واقعه چون وقوع يابد، (۱) 

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾[كه‌] در وقوع آن دروغى نيست: (۲)  

 خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ﴿٣﴾پست‌كننده [و] بالابرنده است. (۳) 

 إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا ﴿٤﴾ چون زمين با تكان [سختى‌] لرزانده شود، (۴) 

 وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿٥﴾و كوهها [جمله‌] ريزه ريزه شوند، (۵) 

فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا ﴿٦﴾ و غبارى پراكنده گردند، (۶) 

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً ﴿٧﴾ و شما سه دسته شويد: (۷) 

فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ ﴿٨﴾ياران دست راست، كدامند ياران دست راست؟(۸) 

 وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿٩﴾و ياران چپ؛ كدامند ياران چپ؟ (۹) 

 وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿١٠﴾و سبقت‌گيرندگان مقدمند؛ (۱۰) 

 أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾ آنانند همان مقربان [خدا]، (۱۱) 

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿١٢﴾ در باغستانهاى پر نعمت. (۱۲) 

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾گروهى از پيشينيان، (۱۳) 

 وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ﴿١٤﴾و اندكى از متأخران. (۱۴) 

 عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ﴿١٥﴾ بر تختهايى جواهرنشان، (۱۵) 

مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ ﴿١٦﴾ كه روبروى هم بر آنها تكيه داده‌اند. (۱۶)