آلفرد آدلر به بيماران اندوهگين خود مى گفت:
هر روز فکر کنيد چطور مى توانيد يک نفر ديگر را خوشحال کنيد.
زيرا انديشه خوشحال کردن ديگران ما را از تفکر درباره خودمان باز ميدارد!
و بزرگترين عامل نگرانى ترس و اندوه انديشيدن درباره خود است.
شادمانى انسان و شادمانى ديگران به يکديگر بستگى دارد.
ارسطو به اين نوع برخورد " خودخواهى روشنگرانه " ميگويد.       
خيرخواهي، دوستي و عشق ويژگي انسان است .
لازم نيست مصلح اجتماعى باشيد که بتوانيد دنياى بهترى بسازيد!
بلکه همين که دنياى خصوصى خودتان را بهتر کنيد خدمت بزرگى کرده ايد ...
 
 《 برگرفته از کتاب " طبيعت انسان " نوشته ي آلفرد آدلر 》