این شعر خیلی زیباست .... 
 
 
خود را به خدا بسپار، وقتی که دلت تنگ است
وقتی که صداقتها ، آلوده به صد رنگ است 
خود را به خدا بسپار، چون اوست که بی رنگ است
چون وادی عشق است او، چون دور ز نیرنگ است
 
خود را به خدا بسپار ، آن لحظه که تنهایی 
آن لحظه که دل دارد ،از تو طلب یاری 
خود را به خدا بسپار ، همراه سراسر اوست 
دیگر تو چه میخواهی ؟! بهر طلبت از دوست
 
خود را به خدا بسپار، آن لحظه که گریانی 
آن لحظه که از غمها ، بی تابی و حیرانی
خود را به خدا بسپار، چون اوست نوازشگر
چون ناز تو میخواهد ، او را ز درون بنگر 
خود را به خدا بسپار ...