رنگ  زندگی هر آدمی مثل رنگ چراغ راهنمای چهارراه می مونه ...

از تولد تا سن بلوغ سبزه ...

از سن بلوغ به بعد زرده و در حالت هشدار قرار داره

و از اون به بعد هر لحظه باید مراقب باشیم 

چراغ بعدی قرمزه و توقف ...

هر روز چراغ های زیادی سبز و زرد و قرمز میشن ...

کاش در عوض شیون چراغ های قرمز دیگران،

کمی هم بفکر چراغ قرمز خودمون بودیم ...