به دلیل حاد بودن جراحت شیمیایی شهید نعمت الله ملیحی ، 

در هنگام شهادت در بیمارستان قادر به تکلم نبود و با قلم حرف می زد

دکترها او را از نوشیدن آب ممنوع کردند 

ولی او از شدت تشنگی زجر می کشید و می نوشت:

جگرم سوخت، آب نیست؟