بـــــه بلنـــــدی ماه هـــــا و طـــــول ســــال هــــا نگــــاه نکــــــن .

وقتــــی کـــــه گذشــــــت ،

تـــــازه میفهمــــــی کـــــه چـــــه زود گذشــــــت !


وقتـــــی پشـــــت ســـــرت را نگـــــاه میکنـــــــی ،

فقـــــط دیـــــــروز را میبینــــــی . . .


و تمـــــام ســـــال هــــــای سپـــــری شـــــــده ، 

در قالــــب دیــــــروز ، گذشتـــــه ای میشـــــود بـــــرای امــــــروزت . . .


و طــــــول عمــــــرِ تـــــو ، فقــــط فردایــــی اســــت کــــه هنــــوز نیامـــــده . 

و تــــــو بـــــا کولـــــه بـــــار خاطــــره هایـــــت ، 

شــــوق تـــــازه ی دیــــــدارش را داری . . .


و ایــــــن شـــــــوق هرگــــــز کهنـــــــه نمیشـــــــود !

پـــــس امروزهایـــــــت را بـــــا ندامـــــــت دیروزهایـــــــت تبــــــاه نکـــــن . . .