پاسخ به:مبحث پنجاه و سوم طرح صالحین "چه حاصل از اشک ها و لبخند ها"

به نام خدا

درود بر نویسنده های عزیز این پست های زیبا و صالحین بزرگوار

ببینید دوستان اگر در زندگی انسان به دنبال شادی و خوشی بااشد هرگز به آن نمی رسد چون انسان خیلی با ارزش تر از دنیاست. پس  انسانی که به دنبال کمال است هر چه به دنبال خوشی باشد و بخواهد اینچنین غم های خود را فراموش بکند نخواهد توانست.

چون شادی جوششی از درون است نه کوششی از برون 

و غم

و چه زیباست غم  

غم از درون است یا از برون؟

غم هم کاملا از درون است و انسان که از چیزی غمگین می شود آن زمان موقع انتخاب و ترفیع مقام اوست

غم به انسان شاد شدن را می اموزد و جزای نگرش ناقص انسان را به او می دهد تا در تصمیمات بعدی بیشتر دقت کند

و اگر غم وجود نداشت رشد هم...

غم هایتان چاره ساز شادی هایتان هستند.