در روزگاران بسیار دور، بناهای بلندی از سنگ و آجربنا می‏شد که برخی از آنها هنوز حیرت بینندگان را بر می‏انگیزد-

برای مثال، هرم بزرگ خئوپس، که در سال 1600 پیش از میلاد ساخته شده است، 146 متر ارتفاع دارد.

مناره سامرا- در عراق- نیز بنایی آجری و مارپیچ است که 52 متر ارتفاع دارد.

 

البته این بناها با همه زیبایی‏ها و ویژگی‏های حیرت‏انگیزشان فضای داخلی- مفید- اندکی دارند.

اما با انقلاب صنعتی، امکاناتی فراهم شد که طراحان و سازندگان توانستند ساخت بناهایی بسیار بلند، جادار و مجهز به دستگاه‏های ایمنی و رفاهی گوناگون را عملی کنند.

 اولین ساختمان‏های بلندی که به این شیوه بنا شدند عبارتند از:

 اکویتابل که 43 متر ارتفاع دارد و در سال 1870 (در نیویورک) بنا شد و وسترن یونیون 70 متری که در سال 1875 (باز هم در نیویورک) حیرت بینندگان را برانگیخت.

 

 

امروزه بلندترین آسمانخراش‏های جهان، برج‏های دوقلوی پتروناس هستند. این برج‏ها 452 متر ارتفاع دارند و در سال 1997 در کوالالامپور مالزی بنا شده‏اند.

ساخت آسمانخراش‏ها و بناهای بسیار بزرگ، بیش از آنکه پیامدی اقتصادی یا اجتماعی داشته باشد، مکنت، قدرت و نبوغ انسانی را به نمایش می‏گذارد.