کهن شهر قزوین که در دشت گسترده ای با ده هزار سال پیشینه سکونت و یکجا نشینی بنا شده ، آثار برجسته ای از هزاره های دور در خود جای داده است.
این شهر در روزگار صفویان جایگاه ویژه ای را با اعلام پایتختی امپراطوری شیعی، صفوی، بدست آورده است.
توسعه سریع منطقه و تحول چشمگیر در حوضه های معماری و شهر سازی با شکل گیری مکتبهای فقهی،هنری ، علمی ، ادبی ، برپایی جنبشهای فکری - مذهبی گوناگون و رویدادهای مهم و تأثیر گذار سیاسی ، قزوین عصر صفوی را کانون توجه وقایع نگاران - سیاحان و پژوهشگران فرهنگ و تاریخ ایران قرار داده است .
هم اکنون نیز قزوین که لقب باب الجنة یا دروازه بهشت را به خود اختصاص داده از مناطق مهم ایران است که در زمینه های تاریخی - طبیعی - اقتصادی فرهنگی صنعتی و گردشگری دارای اهمیت زیادی است .
قزوین از جمله مناطق زیبای با فرهنگ و متمدن ایران است ودر 130 کیلومتری شمال غرب تهران قرار دارد . ارتفاع این شهر از سطح دریا 1800 متر می باشد و شهری است با آب و هوای سرد و خشک و در دامنه جنوبی رشته کوههای البرز واقع است و با استان های مازندران ، گیلان ، همدان ، زنجان ، مرکزی و تهران همسایه است.

 

رودخانه های پر آب قله های زیبا و مشهور چشمه های آب گرم حیات وحش پوشش گیاهی غنی و دریاچه های
چشم نواز این منطقه در کنار آثار متعدد تاریخی - معماری فرهنگی باستانی و مردمان هنردوست و سخت کوش مجموعه کم نظیری را در این خطه از کشور ایران بوجود آورده است.
نقاط دیدنی شهرستان قزوین عبارتند از :
بارگاه مطهر امام زاده حسین ، بقعه پیغمبریه ، موزه آقا بابا ، دروازه قدیم تهران ، عمارت چهل ستون ، آرامگاه حمد الله موستوفی ، مسجد جامع عتیق ، مجموعه تاریخی بازار قزوین ، مسجد النبی ، عمارت کلاه فرنگی