پاسخ به:هیاهو برای هیچ

ترس رسایی از رای‌گیری مجلس
نمایندگان هم از دست رسایی دلخورند و هم از دست هیات‌رییسه. صدای بلند دو- دو در میان حرف‏های رسایی در مجلس طنین انداخته. آنها نمی‌خواهند بیشتر از این بشنوند. زنگنه در مدت حضورش در کابینه یازدهم از وزرای پرکار بوده و با بسیاری از نمایندگان جلسه داشته و دست‌کم در کمیسیون انرژی مجلس به‌جز برخی با او همراهند.

حرف‌های رسایی به پایان نرسیده نمایندگان یکی، دوباری به سمت تریبون می‌روند و می‌خواهند از فاصله نزدیک‌تری اعتراض‌شان به رسایی را نشان دهند و برخی هم بلند داد می‌زنند که «باید رای‌گیری شود.»طبق روال مجلس اگر نماینده از سخن وزیر قانع نشود، باید نمایندگان رای‌گیری کنند اما رسایی به‌خوبی واکنش نمایندگان را فهمیده و به‌خوبی می‌داند که اگر کار به رای‌گیری برسد باید با اعداد عجیبی از مخالفت نمایندگان با «جبهه پایداری‌های» مجلس مواجه شود.

این مساله چندان به‌صلاح نیست و رسایی از این کار پاپس می‌کشد. رسایی همیشه ناراضی این‌بار راضی می‌شود. چراکه می‌داند آن‌سوی عدم رضایت او، رای قاطع نمایندگان است و به همین خاطر با جملاتی که خیلی به او نمی‌خورد، می‌گوید: «حرف اصلی من این بود و از اینکه آقای زنگنه پشت تریبون توضیحاتی را دادند بنده تشکر می‌کنم لطفا در بیاناتشان از این به‌بعد بیشتر دقت کنند. با توجه به اینکه آقای زنگنه حرف‌هایش را پس گرفت و اظهارات خود را اصلاح کرد اینجانب قانع شدم.»صدای بیژن زنگنه از روی صندلی به گوش می‌رسد که «من سر حرف خودم هستم و حرفی را پس نمی‌گیرم.»در همین هنگام علی لاریجانی هم خطاب به رسایی می‌گوید: «آقای زنگنه وزیر نفت می‌گوید که حرف‌هایش را پس نگرفته، آیا شما قانع شدید یا نه؟»حرف رسایی این است: «با توجه به اینکه معلوم شد
نقل قول از رییس‌جمهور دروغ بوده اینجانب قانع شدم.» کنایه لاریجانی به رسایی هم شنیدنی است: «شما سلسله می‌بافید ولی در هر حال اعلام می‌کنید که قانع شدید.» رسایی راهی جز این ندارد.

اگر رای نمایندگان روی صفحه تلویزیون‌های مجلس نمایان شود شاید او و دیگر پیروان «جبهه پایداری» باید به واقعیت کم‌تعدادبودن طرفدارانشان در مجلس پی ببرند. گروهی کم‌تعداد و پرسروصدا که این‌روزها صدای خیلی‌ها در بهارستان را درآورده‌اند.