درجات بهشت .

قرآن .

((و آنان كه با ايمان نزد او آيند و كارهاى شايسته كنند,درجاتى بلند دارند)).
((بـنگر كه چگونه بعضيشان را بر بعضى ديگر برترى نهاده ايم و در آخرت درجات و برتريها, برتر و بالاتر است )).
ـ امام صادق (ع ) : نگوييد يك بهشت است .

ـ پيامبر خدا (ص ) : در بهشت درجه روى درجه است چنان كه ميان آسمان و زمين ! بنده نگاهش را بـه بالا مى دوزدو نورى خيره كننده بر او مى درخشد چندان كه نزديك است ديدگانش را كور كند, او شادمان مى شود و مى پرسد:اين چيست ؟
گفته مى شود: اين نور برادر مؤمن توست .

مى كرديم و اينك اينچنين بر من برترى داده شده است ؟
گفته مى شود: او از تو در عمل برتر بود سـپـس , موجبات خشنودى دل او (بنده مخاطب ) چندان فراهم مى آيد تا آن كه سرانجام خشنود مى شود.
ـ امـام عـلى (ع ) در وصف بهشت مى فرمايد: بهشت داراى درجاتى است كه يكى بر ديگرى برترى دارد و داراى منازلى است كه با هم تفاوت دارند.
ـ امـام سـجـاد (ع ) : بر تو باد به قرآن , زيرا خداوند بهشت را آفريد .. .
و درجات آن را به اندازه آيات قرآن قرار داد.پس هر كه قرآن بخواند, قرآن به او گويد: بخوان و بالا رو.
مرتبه تر از او نخواهد بود مگر پيامبران و صديقان .

ـ پـيـامـبـر خدا (ص ) : خداوند گروهى را وارد بهشت مى كند و به آنها چندان عطا مى فرمايد كه آرزوهايشان برآورده مى شود.
پـروردگـارا! ايـنـان برادران ما هستند و در دنيا با هم بوديم , پس , به چه سبب آنها را بر ما برترى دادى ؟
جـواب مـى آيـدكـه : هيهات ! زمانى كه شما سير بوديد آنان گرسنه بودند, زمانى كه شما سـيراب بوديد آنان تشنه بودند, زمانى كه شمامى خوابيديد آنها (به عبادت ) بيدار بودند و آن گاه كه شما زندگى خوش و آسوده اى داشتيد آنان در سختى وناراحتى به سر مى برند.
ـ امـام عـلـى (ع ) : مـنـازل شـيـعـه ما به ديده بهشتيان چنان به نظر مى رسد كه هر يك از شما ستارگان را در كرانه آسمان به زحمت مى بيند.