“من نبودم دستم بود ، تقصیر آستینم بود
آستین مال کت ام بود ، کت ام مال بابام بود”
این شعر نشون میده ما از همون دوران طفولیت
اینجوری یادمون دادن که اشتباه خودمون رو گردن یکی دیگه بندازیم