قوی‌باش و نترس!
ترس از تنگدستی، ترس از شكست، ترس از دست دادن، ترس از شخصیت برخی از افراد، ترس از انتقاد. ترس قدرتی برایتان به جا نمی‌گذارد. دانیال در چاه شیران آزاری ندید چون می‌دانست كه خدا از شیرها نیرومندتر است. خدا نیز شیرها را چون بچه گربه بی‌آزار كرد. پس بی‌درنگ بر شیر خود بتازید تا به چشم ببینید كه از شیرتان آزاری برنمی‌آید. چه بسا در سراسر عمر از شیری خاص گریخته‌اید و همین فرار زندگیتان را به بند كشیده و موی سرتان را سفید كرده است.
روزی آرایشگری به من گفت زنی را می‌شناسد كه به محض اینكه از تشویش و دلشوره دست برداشت گیسوان خاكستری‌اش به رنگ نخست خود بازگشت. زنی به من گفت: اصلا نمی‌ترسم اما خیلی دلشوره دارم. ترس و نگرانی دو همزاد هم‌جنس هستند. حال آنكه اگر نترس باشید دلشوره نیز نخواهید داشت. شاید باید بگوییم: «ای كم‌ایمانان چرا نگرانید؟»
تصور می‌كنم ترسی كه بیش از سایر ترس‌ها بر انسان چیره می‌شود ترس از دست دادن است. چه بسا در زندگی از هرگونه موهبتی برخوردار باشید و باز هم این شیر پیر بیم و هراس در برابر‌تان بایستد و غرش‌كنان بگوید: «عالی‌تر از آن است كه دیر بپاید.» البته اگر به آن توجه كنید، چه بسا دچار نگرانی نیز بشوید. پس نسبت به آن بی‌اعتنا باشید.چه بسیارند كسانی كه به دلیل ترس از دست دادن، عزیزترین موهبت زندگیشان را مفت باخته‌اند. تنها حربه‌ای كه شیرهایتان را از پا در می‌آورد كلام خودتان است. كلام تو عصای معجزه تو است: سرشار از سحر و افسون و اقتدار. عصای خود را در برابر شیر خود به حركت درمی‌آورید و آن را به بچه گربه‌ای مبدل می‌كنید. اما اگر بر شیرتان نتازید همچنان شیر به جا خواهد ماند. شاید بپرسید: «چگونه بر شیرها بتازیم؟»
موسی به قوم خود گفت: «نترسید. بایستید و نجات خداوند را ببینید كه امروز آن را برای شما خواهد كرد زیرا مصریان را كه امروز دیدید تا به ابد دیگر نخواهید دید. خداوند برای شما جنگ خواهد كرد و شما خاموش باشید.» به راستی كه چه تدارك شگفت‌انگیزی.خرد لایتناهی هم راه خروج را می‌داند و هم راه برآوردن هر تقاضا را اما باید به او توكل كرد. توكل یعنی توازن خود را حفظ كردن و از سر راه او كنار رفتن. چه بسیارند كسانی كه از كسان دیگر می‌ترسند یا از اوضاع و شرایط ناخوشایند خود می‌گریزند. البته به هر كجا كه بروند، این اوضاع و شرایط نیز آنها را دنبال می‌كند.