شیخ طوسی در شرح تجرید الاعتقاد، در مورد جبران غیبت بر اساس حدیثی از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم می فرماید:

اگر غیبت شونده، غیبت را شنیده است، جبران آن به این است که نزد او برویم و عذرخواهی کرده و حلالیّت بخواهیم، اما اگر به گوش او نرسیده، باید هرگاه یادی از غیبت شونده کردیم، برای او استغفار کنیم.

«إنَّ کفّارةَ الغیبَة أن تَستَغفِر لِمَن اغتبتَهُ کُلَّما ذَکرتَهُ»[وسائل الشیعه،ج8،ص605].