توبه گران .

قرآن .

((تـوبـه كـنـنـدگـانـند, پرستندگانند, ستايندگانند, روزه دارانند, ركوع كنندگانند, سجده كنندگانند)).
ـ امـام على (ع ) ـ در توصيف توبه گران ـ : درختهاى گناهان خود را در برابر ديدگان و دلهاى خويش نشانده اند وآنها را با آب پشيمانى آبيارى كرده اند.
است .

ـ پيامبر خدا (ص ) : نشانه توبه گر چهاراست : اخلاص عمل براى خدا, فرو گذاشتن باطل , پايبندى به حق و شوق وآزمندى به نيكى .

ـ امـام سجاد (ع ) ـ در مناجاتش ـ : ما را از آنان قرار ده كه درختهاى گناهان را در برابر ديدگان دل خود نشاندند و با آب توبه سيرابشان كردند تا آن كه برايشان ميوه پشيمانى به بار داد.
ايـمـنشان گردانيدى .. .
پس هوشيارى عظيم دست يافتند وجامه خدمتگزارى پوشيدند .
ـ نيز در مناجات ـ : و ما را از آنان قرارده كه .. .
پرده هاى آتش خواهشهاى نفس را با ريختن آب توبه كندند و ظرفهاى نادانى را با زلال آب زندگى شستند .
ـ امام على (ع ) : دورى كردن از گناهان , عبادت توبه گران است .