پاسخ به:تفسیر قرآن کریم

آيه شماره 37  از سوره مبارکه فصلت
 

متن ایه

وَمِنْ آيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ

ترجمه

و از نشانه‏هاى (قدرت) او شب و روز و خورشيد و ماه است، نه براى خورشيد سجده كنيد و نه براى ماه (بلكه) براى خداوندى كه آنها را آفريده سجده كنيد، اگر تنها او را مى‏پرستيد.

تفسیر

طبيعت بهترين كلاس خداشناسى است. «و من آياته الّيل و النّهار و...»
حتّى پر ثمرترين موجودات هستى قابل پرستش نيستند. «لا تسجدوا للشمس»
در تربيت افراد، ضمن اين كه از راه‏هاى خطا جلوگيرى مى‏كنيد، راه‏هاى صحيح را نيز با استدلال بيان كنيد. «لا تسجدوا للشمس... و اسجدوا للّه...»
اگر خورشيد با آن عظمت سزاوار پرستش نيست، تكليف اين بت‏هاى كوچك و بى اثر روشن است. «لا تسجدوا للشمس»
خالق هستى، سزاوار پرستش است. مخلوق نمى‏تواند معبود باشد. «خلقهنّ»
توحيد در خالقيّت، دليل توحيد در عبادت است. «خلقهنّ... ايّاه تعبدون»