تو بین منتظران هم عزیز من، چه غریبی 
عجیب تر، که چه آسان نبودنت شده عادت 
چه بیخیال نشستیم، نه کوششی نه وفایی 
فقط نشسته و گفتیم؛ خدا کند که بیایی