غم و درد و رنج و محنت، همه مستعدّ قتلم 
تو ببُر سر از تن من ببَر از میانه، گویى! 
به ره تو بس که نالم، ز غم تو بس که مویَم 
شده ام ز ناله، نالى شده ام ز مویه، مویى