چه انتظار عجيبي
تو بين منتظران هم عزيز من چه غريبي !
عجيب تر آن كه چه آسان نبودنت شده عادت
چه بي خيال نشستيم نه كوششي ، نه تلاشی
فقط نشسته و گفتيم :خدا كند كه بيايي