آب را گل نکنید. شاید از دور علمدار حسین، مشک طفلان بر دوش، زخم خون بر اندام، میرسد تا که از این آب روان، پر کند مشک تهی ببرد جرعه ی آبی برساند به حرم، تا علی اصغر بی شیر رباب، نفسش تازه شود و بخوابد آرام...